Πηγή: foronews.gr

Με την αίτηση στον εξωδικαστικό πλέον θα υπάρχει νέος αλγόριθμος.

Στόχος να διευρυνθούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας και επίσης σε όσους έχουν εμπράγματες εξασφαλίσεις, δηλαδή σε όσους έχουν υποθήκη ένα σπίτι για παράδειγμα και έχουν ένα δάνειο και θέλουν να το εντάξουν στον εξωδικαστικό, να έχουν και μεγαλύτερο κούρεμα έως 28% από την υφιστάμενη κατάσταση. Επίσης πάρα πάρα πολύ σημαντικό και αφορά στους ευάλωτους δανειολήπτες και εκείνους φυσικά που έχουν πρώτη κατοικία και κινδυνεύει το σπίτι τους να πάει σε πλειστηριασμό από εδώ και στο εξής υποχρεώνονται οι servicers, οι τράπεζες, η εφορία και το ΚΕΑΟ του ΕΦΚΑ να δέχονται το αποτέλεσμα του εξωδικαστικού.

Ο στόχος είναι να καθίσταται υποχρεωτικό δηλαδή το αποτέλεσμα του εξωδικαστικού για ευάλωτους δανειολήπτες

• Ποιοί θεωρούνται ευάλωτοι δανειολήπτες

Οι ευάλωτοι δανειολήπτες σήμερα στη χώρα μας «είναι εκείνοι οι οποίοι έχουν εισοδήματα από 7.000 ευρώ, αν μιλάμε για μονοπρόσωπο νοικοκυριό και αυτό μπορεί να αυξάνεται κατά 3,5 χιλιάδες ευρώ για κάθε νέο μέλος του νοικοκυριού, με ανώτατο όριο τις 21.000 ευρώ.

Τα περιουσιακά κριτήρια ακίνητης περιουσίας, δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 120.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό και επίσης προστίθενται επιπλέον ποσά σε περίπτωση που υπάρχουν επιπλέον εξαρτώμενα μέλη. Ανώτατο όριο τα 180.000 ευρώ.

Επίσης το επιτόκιο της δόσης που θα πληρώνει ο πολίτης από το 7% θα κατέβει στο 3% και υπάρχει και η διαγραφή. Επιπλέον διαγραφή έως 28% από αυτήν, η οποία ήδη ισχύει μέχρι σήμερα σε περιπτώσεις δανείων με εμπράγματη εξασφάλιση.

• Πώς θα πετύχει κανείς κούρεμα δανείου έως και 50%

Όποιος ενταχθεί στον εξωδικαστικό δικαιούται κούρεμα.

Δηλαδή ο αλγόριθμος στις περισσότερες περιπτώσεις βγάζει ένα κούρεμα που μπορεί να φτάσει μέχρι και 50%. Υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις για οφειλές που έχει στην ΑΑΔΕ για οφειλές που έχει στο ΚΕΑΟ και στα τραπεζικά δάνεια. Ειδικά τώρα για τα τραπεζικά δάνεια, μέσα από μια βελτίωση που φέρνουμε στον αλγόριθμο, προσφέρουμε επιπλέον κούρεμα του ήδη υπάρχοντος έως 28% για εκείνα τα δάνεια τα οποία έχουν εμπράγματη εξασφάλιση, δηλαδή για εκείνα τα δάνεια που έχουν υποθήκη ένα σπίτι.

Γιατί γίνεται αυτό;

Στόχος είναι η περαιτέρω προστασία του δανειολήπτη, εκείνου που κινδυνεύει η πρώτη του κατοικία ενδεχομένως και ο οποίος δεν θα μπορεί να αντεπεξέλθει σε μια πολύ υψηλή δόση. Το ύψος του αν θα είναι 10, 15 ή 28% προκύπτει από τον αλγόριθμο και είναι πολλές οι παράμετροι εκείνες που συμβάλλουν ούτως ώστε να καρπωθεί κάποιος το ανώτατο ύψος. Προφανώς παίζουν ρόλο στα εισοδηματικά του κριτήρια, παίζει ρόλο αν έχει άλλη ακίνητη περιουσία, παίζουν ρόλο όλες εκείνες οι παράμετροι προκειμένου να καταστεί κάποιος πιο ευάλωτος από καποιον άλλον

Ποιοι είναι οι κερδισμένοι από τις αλλαγές

Ιδιαίτερα ευνοημένοι θα είναι οι ευάλωτοι δανειολήπτες με χαμηλά εισοδήματα από τις αλλαγές φέρνει το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στο θεσμικό πλαίσιο για τον εξωδικαστικό μηχανισμό για τα κόκκινα δάνεια.

Αναλυτικά:

• Η αυτόματη ρύθμιση για ευάλωτους

Για τους οφειλέτες που δηλώνουν στην εφορία ετήσιο εισόδημα μέχρι και 7.000 ευρώ συν 3.500 ευρώ για κάθε ανήλικο τέκνο με ανώτατο όριο τα 21.000 ευρώ και ακίνητη περιουσία τους έχει αξία έως 120.000 ευρώ συν 15.000 ευρώ για κάθε παιδί, με ανώτατο όριο τις 180.000 ευρώ, ο αλγόριθμος για τον υπολογισμό του ποσού που έπρεπε να εξυπηρετήσουν κατέληγε σε μεγάλα «κουρέματα» και κατά κανόνα οι χρηματοδοτικοί φορείς έβαζαν «στοπ» στην προτεινόμενη ρύθμιση χρέους.

Με τη νέα διάταξη του νομοσχεδίου, οι ρυθμίσεις αυτές θα γίνονται υποχρεωτικά και αυτόματα αποδεκτές από το σύνολο των πιστωτών (χρηματοδοτικοί φορείς και Δημόσιο).

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως ο οφειλέτης θα εξασφαλίζει ένα «κούρεμα» μεγάλο και σύμφωνο με τις οικονομικές του δυνατότητες προκειμένου να εξυπηρετήσει τη ρύθμιση.

Με αυτό τον τρόπο, θα μπορεί να διάκριση ανάμεσα στους αληθινά ευάλωτους οφειλέτες και σε όσους κρύβουν εισοδήματα και περιουσία και είναι, στην πραγματικότητα, στρατηγικοί κακοπληρωτές.

• Το κούρεμα

Οι οφειλέτες που δεν μπορούσαν να ρυθμίσουν τα χρέη τους επειδή η οφειλή τους υπερέβαινε κατά πολύ η αξία των ακινήτων τους, τώρα πια διευκολύνονται με τις νέες διατάξεις του νομοσχεδίου.

• Παράδειγμα

Εάν κάποιος χρωστούσε 100.000 ευρώ και η αξία του ακινήτου ήταν στα 50.000 ευρώ, δεν είχε τη δυνατότητα να πληρώσει για τη ρύθμιση του χρέους λιγότερα από 45.220 ευρώ. Ωστόσο τώρα με την κατάργηση του ελάχιστου ποσοστού ανάκτησης, το ελάχιστο ποσό της ρύθμισης θα μειωθεί στα 32.500 ευρώ, δηλαδή θα υπάρξει μια βελτίωση της πρότασης βάσει του αλγορίθμου κατά 28%. Σε αυτήν την περίπτωση το ποσοστό του «κουρέματος» θα αυξηθεί από το 55% στο 67%.

• Ρύθμιση και για χρέη εταιρειών που έκλεισαν

Μέχρι σήμερα δεν μπορούσαν να ενταχθούν στον εξωδικαστικό μηχανισμό όσοι είχαν ασκήσει επιχειρηματική δραστηριότητα και βαρύνονταν με οφειλές από φόρους, εισφορές και δάνεια εταιρειών που έχουν σταματήσει οριστικά τη λειτουργία τους. Οι διαδικασίες της πτωχευτικής νομοθεσίας ήταν δύσκολες και χρονοβόρες για τους συγκεκριμένους οφειλέτες αλλά τώρα θα μπορούν υποβάλλουν με μια αίτηση στον εξωδικαστικό μηχανισμό και να ρυθμίσουν τα χρέη τους.

• Γενναία μείωση επιτοκίου

Με το νέο νομοσχέδιο οι οφειλέτες που εντάσσονται στον εξωδικαστικό θα προστατεύονται από τα αυξημένα επιτόκια της ΕΚΤ. Το επιτόκιο των ρυθμίσεων μειώνεται σε 3%, σταθερό για μια τριετία, ενώ σήμερα είναι 2,5% πάνω από το Euribor για τις εξασφαλισμένες οφειλές και 3% πάνω από το Euribor για τις οφειλές χωρίς εξασφαλίσεις. Δηλαδή, από 6,5% ή 7% σήμερα (το Euribor είναι περίπου 4%), το επιτόκιο θα μειωθεί στο μισό και θα είναι σταθερό, δηλαδή δεν θα αλλάξει σε τυχόν νέα αύξηση επιτοκίων της ΕΚΤ.

 

Πηγή: e-forologia.gr

Εισαγωγή: Όπως αναφέρεται στη βιβλιογραφία, το ESG αποτελεί τη συντομογραφία των λέξεων Environmental, Social και Governance, δηλαδή Περιβάλλον, Κοινωνία και Εταιρική Διακυβέρνηση. Η έννοια της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και εταιρικής διακυβέρνησης έχει αποκτήσει κεντρικό ρόλο τα τελευταία χρόνια όχι μόνο στο ευρύτερο κοινωνικό-οικονομικό σύνολο, αλλά και στη νομοθεσία των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη δίνουν ολοένα και μεγαλύτερη προτεραιότητα στις βιώσιμες και ηθικές επιχειρηματικές πρακτικές.

Σύμφωνα με τη θεωρία, το ESG περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα μη χρηματοοικονομικών παραγόντων, οι οποίοι είναι σε θέση να επιδράσουν και να επηρεάσουν την πορεία μιας εταιρείας στο μακροπρόθεσμο χρονικό διάστημα, αλλά και το συνολικό κοινωνικό αποτύπωμα της συγκεκριμένης εταιρείας.

Με την ενσωμάτων των αρχών, της φιλοσοφίας και των πρακτικών του ESG στις διαδικασίες λήψης επιχειρηματικών αποφάσεων, οι εταιρείες βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση και ξεκινούν από καλύτερη αφετηρία σε ότι αφορά την διαχείριση των κινδύνων που αντιμετωπίζουν, την προώθηση καινοτομιών και τη δημιουργία διαρκούς αξίας για τους μετόχους, τους εργαζόμενους και το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.

Από τη θεωρία στην πράξη: Ακόμη όμως και όσες επιχειρήσεις αντιτίθενται έντονα στη λογική των ESG κριτηρίων -κάθε μία για τους δικούς της λόγους- έρχεται η καθημερινή πραγματικότητα και βήμα-βήμα τις οδηγεί προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Για παράδειγμα, η πρόσφατη εκτίναξη του ενεργειακού κόστους (ακόμη και μετά τη δραστική φετινή υποχώρησή του σε σύγκριση με τον περυσινό Αύγουστο παραμένει διπλάσιο από τα προ κρίσης επίπεδα) έχει πείσει τις πλείστες των επιχειρήσεων -και ιδιαίτερα οι ενεργοβόρες- ότι θα πρέπει να περιορίσουν την ενεργειακή τους κατανάλωση μέσα από την υλοποίηση σχετικών επενδύσεων. Επιπλέον, ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να αποκτήσουν δικές τους μονάδες παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές προκειμένου να περιορίσουν το ενεργειακό κόστος που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν στο μέλλον.

Ένα δεύτερο μέτωπο πίεσης προέρχεται από τους πελάτες των επιχειρήσεων και γενικότερα από τον προϊοντικό ανταγωνισμό που θα προκύψει μέσα στην επόμενη δεκαετία. Για Παράδειγμα, οι ευρωπαϊκές νηματουργίες λανσάρουν τα πιστοποιημένα προϊόντα «European cotton» (ευρωπαϊκό βαμβάκι, οικολογικός τρόπος παραγωγής, κ.λπ.) ωθώντας τις μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες ενδυμάτων να χρησιμοποιούν τα αντίστοιχα νήματα για τα ρούχα που παράγουν. Επίσης, ελληνική εταιρεία πλαστικών που δραστηριοποιείται στη συσκευασία τροφίμων σχεδιάζει νέα γενιά προϊόντων που όχι μόνο θα απαιτεί μικρότερη ποσότητα πρώτης ύλης (εξοικονόμηση κόστους), αλλά και θα συμβάλλει προκειμένου να επιμηκυνθεί ο χρόνος ζωής-κατανάλωσης των τροφίμων (ένα από τα μεγαλύτερα οικολογικά -και συγχρόνως οικονομικά- προβλήματα είναι ότι πετάγεται περίπου το 30% των παραγόμενων τροφίμων). Αντίστοιχες προκλήσεις υπάρχουν σε πολλές κατηγορίες παραγόμενων προϊόντων, ενώ συχνά για τη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος χρησιμοποιείται και η τεχνητή νοημοσύνη. Τη στροφή αυτή επιταχύνουν και τα κράτη με την παροχή κινήτρων για την αντικατάσταση ενεργοβόρων συσκευών, ή για την ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων (προγράμματα τύπου «Εξοικονομώ»), κ.λπ..

Επίσης, τα στελέχη των τραπεζών πιέζονται έτσι ώστε να υιοθετήσουν τις «βιώσιμες χρηματοδοτήσεις» (δανεισμός επιχειρήσεων που έχουν καλά σκορ στα ESG κριτήρια) και τα θεσμικά χαρτοφυλάκια (πχ ανώνυμες εταιρείες διαχείρισης αμοιβαίων κεφαλαίων) να εστιάζουν στις βιώσιμες επενδύσεις. Επιπλέον, οι επιχειρήσεις που εκδίδουν «πράσινα» ομόλογα, συνήθως υποχρεώνονται να καταβάλουν χαμηλότερο «κουπόνι» στους ομολογιούχους. Άρα δηλαδή μια επιχείρηση με κακή βαθμολογία στο μέτωπο της «βιωσιμότητας», θα δυσκολεύεται τόσο να δανειστεί, όσο και να διαθέσει μετοχές της σε αμοιβαία κεφάλαια και άλλες κατηγορίες θεσμικών χαρτοφυλακίων.

Από την άλλη πλευρά, μια σειρά κινήτρων θα έρθει να ενισχύσει τις επιχειρήσεις που θα δώσουν έμφαση σε θέματα βιωσιμότητας, όπως για παράδειγμα επιδοτήσεις στη χρηματοδότηση μέσω αναπτυξιακών πόρων, ή ακόμη πολύ χαμηλό κόστος δανεισμού για επενδυτικά προγράμματα που θα ενταχθούν στα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης.

Τέλος, έντονο είναι το τελευταίο χρονικό διάστημα το πρόβλημα εξεύρεσης εργαζομένων και ιδιαίτερα εξειδικευμένου προσωπικού. Χωρίς μια πολιτική που θα δίνει έμφαση στο κοινωνικό κομμάτι (μεταξύ των οποίων και στις συνθήκες-αντιμετώπιση-ανέλιξη-ανταμοιβή των εργαζομένων) πολλές εταιρείες θα αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο να ξεμείνουν από επαρκές και αξιόλογο προσωπικό.

Ανάγκη μέτρησης: Με άλλα λόγια, η υιοθέτηση των κριτηρίων ESG δεν αποτελεί απλά και μόνο μια υποχρέωση προς τον πλανήτη και τις επόμενες γενιές, ούτε μόνο μια προσαρμογή στο δρομολογούμενο κανονιστικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και μια πραγματικότητα για την επιβίωση μιας επιχείρησης σε βάθος χρόνου.

Και αφού λοιπόν είναι έτσι, οι επιχειρήσεις καλούνται σε πρώτη φάση να μετρήσουν τις τρέχουσες επιδόσεις τους στο μέτωπο του ESG και στη συνέχεια να καταβάλλουν συνεχείς, συστηματικές και συντονισμένες προσπάθειες για τις βελτιώνουν.

Και αυτό, γιατί μια καλή βαθμολογία των εταιρειών στα ESG κριτήρια μπορεί κάλλιστα να οδηγήσει σε:

• Χαμηλότερο κόστος χρηματοδότησης από το τραπεζικό σύστημα.
• Δυνατότητα πρόσβασης σε Κοινοτικά κονδύλια και συμμετοχής σε κρατικά αναπτυξιακά κίνητρα, καθώς αυτά συνδέονται πλέον άμεσα με το βασικό κριτήριο της βιώσιμης ανάπτυξης.
• Αναβάθμιση της εμπιστοσύνης από τις κεφαλαιαγορές (υψηλότερη τιμή μετοχής στο χρηματιστήριο, αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου με καλύτερους όρους, άντληση δανειακών κεφαλαίων με χαμηλότερο κόστος μέσα από τις αγορές εταιρικών ομολόγων).
• Βελτίωσης της αποδοτικότητας των ιδίων κεφαλαίων της εταιρείας μέσα από την αυξημένη παραγωγικότητα και τα διευρυμένα μερίδια αγοράς.
• Δυνατότητα καλών αποδοχών και κινήτρων στους εργαζόμενους, χρήσιμων προγραμμάτων Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης προς όφελος των τοπικών κοινωνιών.
• Δημιουργία καλής φήμης για τα προϊόντα και την ευρύτερη κοινωνική συνεισφορά της εταιρείας (προγράμματα ΕΚΕ, καταβαλλόμενοι φόροι και ασφαλιστικές εισφορές, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας τόσο άμεσα όσο και έμμεσα, εκπαίδευση και ασφάλεια εργαζομένων, κ.λπ.).

Όσο και αν αυτά ακούγονται από πολλούς σήμερα ως «πολύ θεωρητικά», όλα δείχνουν πως μέσα σε λίγα χρόνια τα ESG κριτήρια (τα οποία θα βαθμολογούνται) θα εξετάζονται από πιστωτές, επενδυτές με τον ίδιο τρόπο που «σκανάρονται» σήμερα οι λογιστικές επιδόσεις των εταιρειών. Επίσης, ολοένα και πιο απαιτητικοί θα γίνονται και οι πελάτες των εταιρειών στα ESG κριτήρια.

Σύμφωνα με τους γνωρίζοντες, τα ESG κριτήρια δεν θα πρέπει να θεωρηθούν ως μια «γραφειοκρατική διαδικασία», αλλά ως ένα πεδίο στο οποίο οι εγχώριες επιχειρήσεις -και η ελληνική οικονομία γενικότερα- καλούνται να αποκτήσουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, ενόψει ενός νέου διεθνούς σκηνικού που βρίσκεται υπό διαμόρφωση.

Πηγή: e-forologia.gr

Η IFAC ενθαρρύνει την κυκλοφορία των δύο πρώτων προτύπων βιωσιμότητας της ISSB.

Ζήτημα επείγουσας ανάγκης για το παγκόσμιο λογιστικό επάγγελμα η υιοθέτηση και χρήση προτύπων.

Ως παγκόσμια φωνή του λογιστικού επαγγέλματος, η IFAC έχει υποστηρίξει εδώ και καιρό τη σύσταση του Διεθνούς Συμβουλίου Προτύπων Βιωσιμότητας (ISSB) για την ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης παγκόσμιας βάσης γνωστοποιήσεων βιωσιμότητας, που έχει εγκριθεί από την IOSCO και χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο. Ο στόχος είναι ένα παγκόσμιο σύστημα για συνεπείς, συγκρίσιμες, αξιόπιστες και διασφαλισμένες πληροφορίες βιωσιμότητας που μπορούν να συμπληρωθούν από εθνικά πρότυπα ή ευρύτερες ανάγκες δημόσιας πολιτικής.

Με τη σημερινή έκδοση των δύο πρώτων προτύπων του, το ISSB απάντησε στις εκκλήσεις των ενδιαφερομένων μερών να δραστηριοποιηθεί, να επικεντρωθεί στις ανάγκες των επενδυτών και των κεφαλαιαγορών και να βασιστεί και να χτίσει πάνω σε υπάρχοντα και σεβαστά πλαίσια και πρότυπα.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της IFAC, Kevin Dancey, δήλωσε: «Κατά μία έννοια, η οριστικοποίηση των S1 και S2 από το ISSB σηματοδοτεί την αρχή της δουλειάς που πρέπει να γίνει από το επάγγελμα του λογιστή. Όλοι οι επαγγελματίες λογιστές —είτε εργάζονται στην επιχειρηματικό κόσμο, ως συντάκτες ή ελεγκτές, είτε ως διοίκηση επαγγελματικών λογιστικών οργανισμών— πρέπει τώρα να υποστηρίξουν και να εφαρμόσουν αυτά τα πρότυπα, ώστε η υψηλής ποιότητας εταιρική αναφορά πληροφοριών σχετικά με τη βιωσιμότητα να γίνει πραγματικότητα. Το συνεχές έργο της IAASB και της IESBA θα αποφέρει εμπιστοσύνη και σιγουριά μέσω της υψηλής ποιότητας —και ελπίζουμε υποχρεωτικής— διασφάλισης».

«Για τον σκοπό αυτό, η IFAC καλεί το παγκόσμιο λογιστικό επάγγελμα να συνεργαστεί με εθνικές ρυθμιστικές αρχές και ενδιαφερόμενους φορείς για να υποστηρίξει την υιοθέτηση των προτύπων ISSB, να βοηθήσει στη δημιουργία δυνατότητας για την εφαρμογή τους παράλληλα με τυχόν εθνικές συμπληρωματικές απαιτήσεις αναφοράς και να συνεχίσει να συνεισφέρει με την τεχνογνωσία και τα σχόλιά μας στο ISSB καθώς συνεχίζει τη σημαντική του εργασία ρύθμισης προτύπων».

 

 

Δύο ακόμα πιστοποιήσεις ISO έλαβε η εταιρεία μας, Leverage Ορκωτοί Ελεγκτές.

Συγκεκριμένα τις εξής:

ISO 37001 - Ανάπτυξη Συστήματος Διαχείρισης

Το πρότυπο ISO 37001 αφορά στην ανάπτυξη συστήματος διαχείρισης για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Το συγκεκριμένο Πρότυπο εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2016 και προσδιορίζει μια σειρά μέτρων και δικλείδων ασφαλείας, προκειμένου οι οργανισμοί, ανάλογα με τον τύπο και το μέγεθός τους, τη φύση και την έκταση των κινδύνων δωροδοκίας που αντιμετωπίζουν, να προλαμβάνουν, να εντοπίζουν και να αντιμετωπίζουν εγκαίρως τη διαφθορά.

ISO 45001 - Προδιαγραφές Συστήματος Διαχείρισης

Το πρότυπο ISO 45001 αφορά στις προδιαγραφές που πρέπει να πληροί ένα Σύστημα Διαχείρισης Υγείας & Ασφάλειας στην Εργασία (ΣΔΥΑΕ). Το συγκεκριμένο Πρότυπο εκδόθηκε το 2018 και παρέχει ένα πλαίσιο για την πρόληψη εργατικών ατυχημάτων και ασθενειών και στην επίτευξη βελτιώσεων στις συνολικές επιδόσεις υγείας και ασφάλειας στην εργασία.

 

Πλέον η εταιρεία μας διαθέτει συνολικά πέντε πιστοποιήσεις ISO, τεκμηριώνοντας έμπρακτα το επίπεδο και τη συνέπεια των εργασιών της.

Πηγή: taxheaven.gr

Τον τελευταίο καιρό προκαλούν μεγάλη ανησυχία (και δικαίως) στον λογιστικό κόσμο οι υποχρεώσεις που απορρέουν από το νόμο 4557/2018 σχετικά με το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος, ενόψει μάλιστα της επικείμενης έκδοσης του κανονισμού από την αρμόδια εποπτική αρχή (Α.Α.Δ.Ε). Για τα υπόχρεα πρόσωπα στην τήρηση του νόμου (άρθρο 5 παρ. περ. γ', δ': Ορκωτοί λογιστές,εξωτερικοί λογιστές φοροτεχνικοί, κ.λπ) ορίζεται μια σειρά από υποχρεώσεις οι οποίες συνοπτικά είναι οι εξής:

1. Υποχρέωση στη σύνταξη εκτιμήσεων κινδύνου για αξιολόγηση πελατών σε ό,τι αφορά στο βαθμό εφαρμογής δέουσας επιμέλειας (απλουστευμένη ή αυξημένη) (άρθρο 12 παρ.4 και άρθρο 35).
2. Εφαρμογή εσωτερικών πολιτικών, ελέγχων και διαδικασιών, ώστε να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά οι κίνδυνοι νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και χρηματοδότησης της τρομοκρατίας (άρθρο 35, παρ. 3).
3. Εφαρμογή μέτρων δέουσας επιμέλειας για τους πελάτες των υπόχρεων (άρθρα 13 έως 19).
4. Υποχρέωση αναφοράς ύποπτων συναλλαγών στην αρχή ξεπλύματος βρόμικου χρήματος, αλλά και περιπτώσεων που συνιστούν σε έσοδα από εγκληματικές δραστηριότητες (άρθρο 22).
5. Υποχρέωση αποχής από τη διενέργεια συναλλαγών, για τις οποίες τα υπόχρεα πρόσωπα γνωρίζουν ή υποπτεύονται ότι σχετίζονται με προϊόντα εγκληματικών δραστηριοτήτων (άρθρο 24).
6. Απαγόρευση γνωστοποίησης στον εμπλεκόμενο πελάτη ή σε τρίτους ότι διαβιβάστηκαν ή θα διαβιβαστούν αρμοδίως πληροφορίες ή ότι διεξάγεται ή ενδέχεται να διεξαχθεί έρευνα ή ανάλυση για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (άρθρο 27).
7. Υποχρέωση διαφύλαξης εγγράφων και πληροφοριών για σκοπούς πρόληψης, εντοπισμού και διερεύνησης από την Αρχή, τις αρμόδιες ή άλλες δημόσιες αρχές ενδεχόμενης νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (άρθρο 30).
8. Λήψη μέτρων ανάλογα με τους εκτιμώμενους κινδύνους, τη φύση και το μέγεθος των υπόχρεων, ώστε οι υπάλληλοί τους να λάβουν γνώση των διατάξεων νόμου και των σχετικών κανονιστικών πράξεων. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τη συμμετοχή των υπαλλήλων σε ειδικά προγράμματα κατάρτισης για τον εντοπισμό των δραστηριοτήτων που συνδέονται με νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες ή χρηματοδότηση της τρομοκρατίας και την εκμάθηση του τρόπου με τον οποίο πρέπει να ενεργούν στις περιπτώσεις αυτές (άρθρο 37).

Σχετική η ΠΟΛ.1204/2018

Ευρήματα από την έρευνα σε 16 χώρες της Ε.Ε.

Περιεχόμενα
1. Υπόχρεοι και επάγγελμα λογιστή σε άλλες χώρες
2. Εποπτικές αρχές
3. Κυρώσεις - Πρόστιμα
4. Αναφορές στις εποπτικές αρχές για ύποπτες συναλλαγές
5. Δέουσα επιμέλεια σε τρίτους
6. Αντιδράσεις από επαγγελματικές ομάδες

1. Υπόχρεοι και επάγγελμα λογιστή σε άλλες χώρες

Αρχικά, πρέπει να επισημάνουμε ότι οι εξωτερικοί λογιστές - φοροτεχνικοί, ως υπόχρεα πρόσωπα με βάση την οδηγία (ΕΕ) 2015/849, δραστηριοποιούνται σε όλα τα κράτη με μικρές ή (σε ορισμένα κράτη) μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις.
Οι διαβαθμίσεις του επαγγέλματος είναι συνήθως: Ορκωτοί λογιστές ή Ορκωτοί ελεγκτές (σε κάποια κράτη είναι διαχωρισμένοι), Λογιστές που δεν ανήκουν στα σώματα ορκωτών λογιστών ή πιστοποιημένοι λογιστές, φορολογικοί σύμβουλοι ή φοροτεχνικοί (tax advisors ή tax consaltant), διαχειριστές περιουσίας, δικηγόροι φορολογικοί σύμβουλοι, λογιστικά γραφεία που παρέχουν συμβουλές και τήρηση βιβλίων, και τέλος μεγάλες λογιστικές εταιρίες που παρέχουν ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών.
Σε όλες τις χώρες υπάρχουν αναλυτικές πληροφορίες και στατιστικά σχετικά με το επάγγελμα, ωστόσο αξίζει να αναφερθεί ότι, στην Γερμανία, στη Σλοβακία, στην Τσεχία, στην Ιταλία και στην Πολωνία, οι φοροτεχνικοί (και οι λογιστές στην Πολωνία) πρέπει να έχουν υποχρεωτικά ασφάλιση αστικής ευθύνης για να ασκήσουν το επάγγελμα.
Σε αντίθεση με τους Ορκωτούς ελεγκτές, το επάγγελμα του λογιστή ή του φορολογικού συμβούλου (φορτεχνικού) δεν ρυθμίζεται νομοθετικά ή για την ακρίβεια δεν είναι πλήρως κατωχυρωμένο σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. Ωστόσο,υπάρχουν ορισμένες χώρες στις οποίες το επάγγελμα του λογιστή-φοροτεχνικού προστατεύεται με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο όπως αυτό του Ορκωτού Ελεγκτή (στην Αυστρία, στο Βέλγιο, στην Τσεχική Δημοκρατία, στη Δανία, στη Γαλλία, στην Ουγγαρία, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στο Λουξεμβούργο, στη Μάλτα, στην Ολλανδία, στην Πορτογαλία, στη Ρουμανία, και τη Σλοβενία).

2. Εποπτικές αρχές

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της οδηγίας  (ΕΕ) 2015/849:

Για ορισμένες υπόχρεες οντότητες, τα κράτη-μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ορίζουν προσήκοντα αυτορρυθμιζόμενο φορέα ως αρχή που πρέπει να ενημερώνεται κατά πρώτον αντί της ΜΧΠ. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ένα σύστημα πρωτοβάθμιας αναφοράς σε αυτορρυθμιζόμενο φορέα αποτελεί σημαντική διασφάλιση που κατοχυρώνει την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων όσον αφορά τις υποχρεώσεις αναφοράς που ισχύουν για τους νομικούς. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν τα μέσα και τον τρόπο για την επίτευξη της προστασίας του επαγγελματικού απορρήτου, της εμπιστευτικότητας και της ιδιωτικής ζωής.
Στην παρ. 9 του άρθρου 48 της οδηγίας αναφέρεται ότι:

9.   Στην περίπτωση των υπόχρεων οντοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 3 στοιχεία α), β) (λογιστές- φοροτεχνικούς- ελεγκτές) και δ), τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν την εκτέλεση των καθηκόντων της παραγράφου 1  του παρόντος άρθρου (να παρακολουθούν δηλαδή αποτελεσματικά και να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, ώστε να εξασφαλίζεται συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία) από αυτορρυθμιζόμενους φορείς, αρκεί οι εν λόγω αυτορρυθμιζόμενοι φορείς να συμμορφώνονται με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.

Η παράγραφος 5 του άρθρου 3 ορίζει ποιος είναι ο αυτορρυθμιζόμενος φορέας:

«ως «αυτορρυθμιζόμενος φορέας» νοείται φορέας που αντιπροσωπεύει μέλη επαγγελματικών κλάδων και παίζει ρόλο στη ρύθμιση αυτών των επαγγελμάτων, στην άσκηση ορισμένων καθηκόντων εποπτείας ή παρακολούθησης και στην εξασφάλιση της επιβολής των κανόνων που σχετίζονται με αυτά»
Με βάση την ανωτέρω διάταξη κάθε κράτος-μέλος βάσει της νομοθεσίας με την οποία έχει μεταφέρει τις διατάξεις της οδηγίας έχει αναθέσει την εποπτεία των υπόχρεων προσώπων σε διαφορετικές εποπτικές αρχές.

Αυτορρυθμιζόμενους φορείς ως εποπτική αρχή είναι για παράδειγμα στη Γερμανία (Φοροτεχνικό επιμελητήριο), στη Γαλλία [Σώμα Ορκωτών λογιστών (και για λογιστές και για Ορκωτούς Λογιστές], στην Τσεχία είναι το επιμελητήριο Φοροτεχνικών συμβούλων, στο Βέλγιο είναι το Ινστιτούτο Λογιστών, στην Ρουμανία είναι το Σώμα Ορκωτών λογιστών (και για τους Ορκωτούς και για τους Λογιστές), στην Ιταλία το Σώμα Ορκωτών Λογιστών και Εμπειρογνωμόνων Λογιστών και στο Ηνωμένο Βασίλειο οι 22 λογιστικές και νομικές ενώσεις.

Αντίθετα, στην Εσθονία είναι το Γραφείο Νομιμοποίησης Εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, στην Ολλανδία είναι το Γραφείο Χρηματοοικονομικής Εποπτείας, στην Βουλγαρία είναι η Κρατική Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας, στην Ισπανία είναι η μονάδα Οικονομικών πληροφοριών της Ισπανίας, στην Πολωνία είναι το Υπ.Οικονομικών για τους λογιστές και η κρατική ελεγκτική εποπτική εταιρία για τους Ορκωτούς, στη Σλοβακία είναι η Μονάδα χρηματοοικονομικών πληροφοριών, στην Πορτογαλία η Αρχή Τροφίμων και Οικονομικής Ασφάλειας, στην Κροατία το τμήμα πρόληψης της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες του υπ.Οικονομικών, στη Σουηδία 3 διοικητικά συμβούλια (αρμοδιότητας νομαρχίας)  για όλες τις κομητείες της χώρας, και στο Ηνωμένο Βασίλειο η φορολογική αρχή (Her Majesty's Revenue and Customs - HMRC) μόνο όμως για τις οντότητες (λογιστές- φοροτεχνικούς) που δεν ανήκουν σε κάποιον από τους 22 αυτορρυθμιζόμενους φορείς (δείτε λεπτομέρειες στις πληροφορίες της χώρας).

 

3. Κυρώσεις - Πρόστιμα

Οι κυρώσεις για τη μη συμμόρφωση των υπόχρεων με τις απαιτήσεις της οδηγίας της Ε.Ε. και οι οποίες αφορούν στη δέουσα επιμέλεια, στην παράληψη κατάρτισης εκτιμήσεων κινδύνου, στην μη εκπόνηση πολιτικής, στην ανεπαρκή εκπαίδευση προσωπικού, στην μη διατήρηση αρχείου, κ.λπ, προβλέπονται στις νομοθεσίες όλων των χωρών. Στους κανονισμούς που έχουν εκδώσει οι εποπτικές αρχές εμφανίζονται διαφοροποιήσεις τουλάχιστον ως προ τα κατώτατα όρια. Σημειώνεται ότι, τα κράτη-μέλη έχουν το δικαίωμα να θεσπίσουν αυστηρότερες κυρώσεις.
Σύμφωνα με τις εκθέσεις που έχουν δημοσιευθεί από όλα τα κράτη, οι αυτορυθμιζόμενοι φορείς (επιμελητήρια, σύλλογοι, κ.λπ) οι οποίοι έχουν οριστεί ως εποπτικές αρχές σε ορισμένα κράτη, ειδικά στα πρώτα έτη εφαρμογής (2018,2019,2020), δεν επέβαλαν κυρώσεις, αλλά περιορίζονταν σε συστάσεις για συμμόρφωση προς τα μέλη τους όταν διαπίστωναν ότι δεν συμμορφώνονταν με τις υποχρεώσεις του νόμου.
Μεγαλύτερη αυστηρότητα φαίνεται να δείχνουν (σ.σ. πάντα σύμφωνα με τις εκθέσεις που δημοσιεύουν κάθε χρόνο) οι κρατικές εποπτικές αρχές οι οποίες και αυτές σε αρκετές περιπτώσεις περιορίζονται σε συστάσεις, στη συνέχεια όμως επιβάλλουν διοικητικά πρόστιμα.
Δεν πρέπει να παραλειφθεί  ότι, στους νόμους του κάθε κράτους, αλλά και στους σχετικούς κανονισμούς εφαρμογής, αναφέρεται (και στις περισσότερες περιπτώσεις σύμφωνα με τις εκθέσεις που έχουν μελετηθεί τηρείται) ότι οι κυρώσεις θα πρέπει να είναι αναλογικές, να λαμβάνουν υπόψη την επαναληψιμότητα της παράβασης, το μέγεθος της οντότητας που έχει προβεί στην παράβαση, καθώς και άλλες παραμέτρους.
Άλλωστε και το σχετικό άρθρο 59 της οδηγίας αναφέρει τα εξής:

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι το παρόν άρθρο εφαρμόζεται τουλάχιστον σε περιπτώσεις σοβαρής, επαναλαμβανόμενης ή συστηματικής παράβασης —ή παράβασης που συνδυάζει τα ανωτέρω κριτήρια— των υπόχρεων οντοτήτων να συμμορφωθούν προς τις απαιτήσεις που ορίζονται:
α) στα άρθρα 10 έως 24 (δέουσα επιμέλεια ως προς τον πελάτη)·
β) στα άρθρα 33, 34 και 35 (αναφορά ύποπτων συναλλαγών)·
γ) στο άρθρο 40 (τήρηση αρχείων)· και
δ) στα άρθρα 45 και 46 (εσωτερικοί έλεγχοι).
Οι διαφοροποιήσεις στην επιβολή κυρώσεων από κράτος σε κράτος στοιχειοθετείται περισσότερο στην πρακτική που ακολουθεί κάθε εποπτική αρχή και όχι τόσο στο ύψος των προστίμων το οποίο δεν παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις από χώρα σε χώρα. Το Βέλγιο για παράδειγμα λαμβάνει μέτρα χωρίς να επιβάλει άμεσα χρηματική κύρωση (δημοσίευση παράβασης, ανάκληση άδειας, κ.λπ.). Στη Φιλανδία επίσης στο νόμο για το ξέπλημα βρώμικου χρήματος (κεφάλαιο 8 άρθρο 6) αναφέρεται ότι "Η εποπτική αρχή μπορεί να μην επιβάλει πρόστιμο σε νομικό ή φυσικό πρόσωπο ή να αναβάλει την επιβολή, εάν η αρχή λάβει οποιοδήποτε άλλο τέτοιο εποπτικό μέτρο που ορίζει ο νόμος."
Στον αντίποδα, οι εποπτικές αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου δεν διστάζουν να επιβάλλουν αυστηρά και μεγάλα πρόστιμα στις οντότητες που δεν συμμορφώνονται με τις διατάξεις του νόμου για το ξέπλυμα.
 

 

4. Αναφορές στις εποπτικές αρχές για ύποπτες συναλλαγές

Από τις εκθέσεις που έχουν δημοσιεύσει οι εποπτικές αρχές αλλά και οι κρατικές αρχές των κρατών-μελών που είναι υπεύθυνες για το ξέπλυμα χρήματος, διαπιστώνεται ότι η συντριπτική πλειονότητα των αναφορών για ύποπτες συναλλαγές που λαμβάνουν οι αρχές, προέρχεται από τις Τράπεζες και τις λοιπές οντότητες που δραστηριοποιούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Οι λογιστές, οι φοροτεχνικοί, οι νομικοί, οι Ορκωτοί ελεγκτές, οι συμβολαιογράφοι και οι λοιπές επαγγελματικές ομάδες που δεν δραστηριοποιούνται στον χρηματοπιστωτικό τομέα, στέλνουν ελάχιστες αναφορές για ύποπτες συναλλαγές, οι οποίες στην πλειονότητα των κρατών στο σύνολό τους δεν ξεπερνούν το 1% του συνόλου των αναφορών (σ.σ. δείτε αναλυτικά στατιστικά ανά χώρα).

 

5. Δέουσα επιμέλεια σε τρίτους

Και στην οδηγία (ΕΕ) 2015/849 (άρθρα 25 έως 29) και φυσικά στον ν. 4557/2018 (άρθρο 19) αλλά και στους επιμέρους νόμους των κρατών μελών ορίζεται ότι ορισμένα στοιχεία της δέουσας επιμέλεια των πελατών μπορούν να ανατεθούν σε τρίτους.  Σε αρκετές χώρες οι υπόχρεοι αναθέτουν την ταυτοποίηση, την επαλήθευση των στοιχείων των πελατών καθώς και την ανάλυση κινδύνου για την κατηγοριοποίηση της δέουσας επιμέλειας (υπάρχουν και σχετικές εφαρμογές) σε τρίτες εταιρίες (συνήθως δικηγορικές εταιρίες αλλά όχι μόνο) που εξειδικεύονται στο αντικείμενο χωρίς βέβαια να μετατίθεται και η ευθύνη στους τρίτους.

 

6. Αντιδράσεις από επαγγελματικές ομάδες

Αντιδράσεις από ορισμένες επαγγελματικές ομάδες (λογιστές, Φοροτεχνικοί, Δικηγόροι) σχετικά με τις υποχρεώσεις της οδηγίας διαπιστώθηκαν σε λίγες χώρες, ωστόσο είναι υπαρκτές και τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν αν μη τι άλλο έχουν βάση.

-Η συμμόρφωση με τους νόμους για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ενδέχεται να έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της εμπιστευτικότητας στις επικοινωνίες μεταξύ των επαγγελματιών και των πελατών τους. Μέσω συμβάσεων, συμβολαιογράφοι, δικηγόροι και λογιστές, μαζί με άλλους επαγγελματίες, λαμβάνουν εμπιστευτικές πληροφορίες για τον πελάτη. Η αναγνώριση ταυτότητας και η αποθήκευση δεδομένων μπορεί να μην είναι μεγάλο πρόβλημα, καθώς δεν βλάπτει σημαντικά τα συμφέροντα των πελατών. Ωστόσο, η αναφορά ύποπτων συναλλαγών μπορεί να βλάψει τη σχέση μεταξύ του επαγγελματία και του πελάτη με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

- Τα λογιστικά γραφεία και οι μικροί ελεύθεροι. επαγγελματίες, χωρίς καμία εξαίρεση, πρέπει να εκπονούν και να εφαρμόζουν εσωτερικές διαδικασίες που ρυθμίζουν τους κανόνες συμπεριφοράς και εκτέλεσης των υποχρεώσεων στον τομέα της καταπολέμησης της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, παρόμοιες με αυτές των τραπεζών ή των ασφαλιστικών εταιριών.

- Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (π.χ. μικρά γραφεία δικηγόρων ή λογιστών, ανεξάρτητων επαγγελματιών και μικρότερων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, κ.λπ.) οι οποίες με βάση την οδηγία είναι υπόχρεες για την εφαρμογή του νόμου για το ξέπλυμα, έχουν αναφέρει ότι η οδηγία έχει σχεδιαστεί με γνώμονα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ότι δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους για τη διεξαγωγή του ίδιου επιπέδου ελέγχου όπως, για παράδειγμα, μια τράπεζα ή μια ασφαλιστική εταιρία.
 

Πηγή: taxheaven.gr

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε έναν εκτελεστικό κανονισμό στις 13 Απριλίου, ο οποίος ορίζει κριτήρια βάσει των οποίων καθορίζεται κατά πόσον οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται αυτόματα βάσει συμφωνίας μεταξύ των φορολογικών αρχών των κρατών μελών και μιας τρίτης χώρας είναι ισοδύναμες με εκείνες που ορίζονται στην οδηγία (ΕΕ) 2021/514 του Συμβουλίου (DAC7).

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) .../... ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 13.4.2023
για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου όσον αφορά την αξιολόγηση και τον προσδιορισμό της ισοδυναμίας των πληροφοριών στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών κράτους μέλους και μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης 

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη την οδηγία 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ1, και ιδίως το άρθρο 8αγ παράγραφος 7 πρώτο εδάφιο,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η οδηγία 2011/16/ΕΕ τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2021/514 του Συμβουλίου2 προκειμένου να βελτιωθούν οι διατάξεις που αφορούν όλες τις μορφές ανταλλαγής πληροφοριών και διοικητικής συνεργασίας, προβλέποντας την υποχρεωτική αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών που υποβάλλουν οι φορείς εκμετάλλευσης πλατφόρμας.

(2) Δεδομένης της φύσης και της ευελιξίας των ψηφιακών πλατφορμών, η υποχρέωση υποβολής στοιχείων επεκτείνεται στους φορείς εκμετάλλευσης πλατφόρμας που ορίζονται στο παράρτημα V τμήμα Ι ενότητα Α παράγραφος 4 στοιχείο β) της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, οι οποίοι ασκούν εμπορική δραστηριότητα στην Ένωση, αλλά δεν έχουν τη φορολογική κατοικία τους, δεν έχουν συσταθεί ούτε έχουν διοικητική έδρα ή μόνιμη εγκατάσταση σε κράτος μέλος (στο εξής: αλλοδαποί φορείς εκμετάλλευσης πλατφόρμας). Με την επέκταση αυτή διασφαλίζονται ισότιμοι όροι ανταγωνισμού για όλους τους φορείς εκμετάλλευσης ψηφιακής πλατφόρμας ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής τους και αποτρέπεται ο αθέμιτος ανταγωνισμός εντός της Ένωσης.

(3) Η οδηγία 2011/16/ΕΕ θεσπίζει μέτρα που αποσκοπούν στη μείωση του διοικητικού φόρτου για τους αλλοδαπούς φορείς εκμετάλλευσης πλατφόρμας και τις φορολογικές αρχές των κρατών μελών, σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν κατάλληλες ρυθμίσεις, οι οποίες διασφαλίζουν την ανταλλαγή ισοδύναμων πληροφοριών μεταξύ μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης και ενός κράτους μέλους.

(4) Το άρθρο 8αγ παράγραφος 7 πρώτο εδάφιο της οδηγίας 2011/16/ΕΕ προβλέπει ότι η Επιτροπή καθορίζει, κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, αν οι πληροφορίες που απαιτείται να λαμβάνονται αυτόματα από ένα κράτος μέλος είναι ισοδύναμες με τις καθοριζόμενες στο παράρτημα V τμήμα ΙΙΙ ενότητα Β της εν λόγω οδηγίας. Το άρθρο 8αγ παράγραφος 7 προβλέπει επίσης ότι η ίδια διαδικασία θα πρέπει να εφαρμόζεται όταν υπάρχει ανάγκη να προσδιοριστεί ότι οι πληροφορίες δεν είναι πλέον ισοδύναμες. 

(5) Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τα κριτήρια για την αξιολόγηση και τον προσδιορισμό του βαθμού στον οποίο το εθνικό δίκαιο μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης και μια συμφωνία μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες που απαιτείται να λαμβάνονται αυτόματα από το εν λόγω κράτος μέλος αφορούν τις δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2011/16/ΕΕ και είναι ισοδύναμες με τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει των κανόνων υποβολής στοιχείων που καθορίζονται στην εν λόγω οδηγία.

(6) Σε διεθνές επίπεδο, ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) δημοσίευσε, στις 3 Ιουλίου 2020, Πρότυπους Κανόνες για την Υποβολή Στοιχείων από τους Φορείς Εκμετάλλευσης Πλατφόρμας όσον αφορά τους Πωλητές στην Οικονομία Διαμοιρασμού και στην Οικονομία Περιστασιακής Απασχόλησης3 (στο εξής: πρότυποι κανόνες) και, στις 22 Ιουνίου 2021, Προαιρετική Ενότητα που επεκτείνει τους Πρότυπους Κανόνες στην πώληση αγαθών και την ενοικίαση μέσων μεταφοράς4 (στο εξής: προαιρετική ενότητα). Οι πρότυποι κανόνες και η προαιρετική ενότητα δεν αποτελούν ελάχιστο πρότυπο και, ως εκ τούτου, μπορούν να εφαρμοστούν με διαφορετικό τρόπο από τις δικαιοδοσίες. Είναι συνεπώς αναγκαίο η Επιτροπή να αξιολογεί, κατά περίπτωση, την εθνική νομοθεσία που μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο τους πρότυπους κανόνες και την προαιρετική ενότητα της δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης, προκειμένου να προσδιορίζει τον βαθμό στον οποίο οι δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω εθνικού δικαίου και οι πληροφορίες που απαιτούνται βάσει των κανόνων υποβολής στοιχείων του εν λόγω εθνικού δικαίου είναι ισοδύναμες με τις δραστηριότητες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2011/16/ΕΕ και με τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει της εν λόγω οδηγίας 2011/16/ΕΕ. Θα πρέπει επίσης να διατηρηθεί η δυνατότητα προσδιορισμού της ισοδυναμίας, κατά περίπτωση, όσον αφορά διμερή πράξη ή τη σχέση ανταλλαγής με μεμονωμένη δικαιοδοσία εκτός Ένωσης και το εθνικό της δίκαιο.

(7) Η αξιολόγηση και ο προσδιορισμός της εν λόγω ισοδυναμίας θα πρέπει να πραγματοποιούνται βάσει προσέγγισης που να διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τις απαραίτητες πληροφορίες και να αποτρέπει την υπερβολική επιβάρυνση για τους φορείς εκμετάλλευσης πλατφόρμας που έχουν ήδη υποβάλει τις σχετικές πληροφορίες σε δικαιοδοσία εκτός Ένωσης. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θα πρέπει να προβαίνει στην αξιολόγηση σύμφωνα με τα αντίστοιχα κριτήρια, όπως καθορίζονται στο άρθρο 8αγ παράγραφος 7 και λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις προαιρετικές εξαιρέσεις που προτείνονται στο πλαίσιο των πρότυπων κανόνων και της προαιρετικής ενότητας.
 
(8) Ζητήθηκε η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων σχετικά με τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 42 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) 2018/17255.

(9) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1
Κριτήρια για την αξιολόγηση και τον προσδιορισμό της ισοδυναμίας

Η Επιτροπή εφαρμόζει τα κριτήρια που καθορίζονται στα άρθρα 2 έως 7 του παρόντος κανονισμού όταν προσδιορίζει αν οι πληροφορίες που απαιτείται να ανταλλάσσονται αυτόματα βάσει συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης είναι, κατά την έννοια του παραρτήματος V τμήμα Ι ενότητα Α παράγραφος 7 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, ισοδύναμες με εκείνες που καθορίζονται στο παράρτημα V τμήμα ΙΙΙ ενότητα Β της εν λόγω οδηγίας.

Άρθρο 2
Δηλών Φορέας Εκμετάλλευσης Πλατφόρμας

1. Η Επιτροπή αξιολογεί τους ορισμούς σχετικά με τον δηλούντα φορέα εκμετάλλευσης πλατφόρμας που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης και βάσει συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και της δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης, προκειμένου να προσδιορίσει αν οι ορισμοί αυτοί είναι ισοδύναμοι με εκείνους που παρατίθενται στο παράρτημα V τμήμα I ενότητα Α παράγραφοι 1 έως 4 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ.

2. Όταν μια δικαιοδοσία εκτός Ένωσης δεν θεωρεί ως δηλούντα φορέα εκμετάλλευσης πλατφόρμας έναν φορέα εκμετάλλευσης πλατφόρμας που διευκολύνει την παροχή σχετικών δραστηριοτήτων για τις οποίες, κατά το προηγούμενο ημερολογιακό έτος, το συνολικό ποσό του αντιτίμου στο επίπεδο της πλατφόρμας ήταν μικρότερο από 1 εκατ. EUR ή μικρότερο από ποσό που ισοδυναμεί κατά προσέγγιση με 1 εκατ. EUR στο τοπικό νόμισμα της εν λόγω δικαιοδοσίας, ο προσδιορισμός της ισοδυναμίας εφαρμόζεται μόνο στους δηλούντες φορείς εκμετάλλευσης πλατφόρμας, που ορίζονται στο εθνικό δίκαιο της οικείας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης.

Άρθρο 3
Δηλωτέοι Πωλητές

Η Επιτροπή αξιολογεί τους ορισμούς σχετικά με τους δηλωτέους πωλητές που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης και βάσει συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και της δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης, προκειμένου να προσδιορίσει αν οι ορισμοί αυτοί είναι ισοδύναμοι με εκείνους που παρατίθενται στο παράρτημα V τμήμα I ενότητα Β παράγραφοι 1 έως 4 και ενότητα Γ παράγραφοι 1 και 2 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ.

Άρθρο 4
Σχετική Δραστηριότητα

1. Η Επιτροπή αξιολογεί τους ορισμούς σχετικής δραστηριότητας που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης και βάσει συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και της δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης, προκειμένου να προσδιορίσει αν οι ορισμοί αυτοί είναι ισοδύναμοι με εκείνους που παρατίθενται στο παράρτημα V τμήμα I ενότητα Α παράγραφοι 8, 10 και 11 καθώς και ενότητα Γ παράγραφος 9 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ.

2. Όταν μια δικαιοδοσία εκτός Ένωσης δεν περιλαμβάνει στο εθνικό της δίκαιο μία ή περισσότερες σχετικές δραστηριότητες που ορίζονται στο παράρτημα V τμήμα I ενότητα Α παράγραφος 8 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ ως σχετική δραστηριότητα, ο προσδιορισμός της ισοδυναμίας εφαρμόζεται μόνο στις πληροφορίες που αφορούν σχετική δραστηριότητα που ορίζεται στο εθνικό δίκαιο της εν λόγω δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης.

Άρθρο 5
Διαδικασίες δέουσας επιμέλειας

Η Επιτροπή αξιολογεί τις διαδικασίες δέουσας επιμέλειας που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης και βάσει συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και της δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης, προκειμένου να προσδιορίσει αν οι διαδικασίες αυτές είναι ισοδύναμες με τις διαδικασίες δέουσας επιμέλειας που παρατίθενται στο παράρτημα V τμήμα II της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, καθώς και με τους ορισμούς που παρατίθενται στο παράρτημα V τμήμα I ενότητα Γ παράγραφοι 3 έως 7 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ.

Άρθρο 6
Απαιτήσεις υποβολής στοιχείων

Η Επιτροπή αξιολογεί τις απαιτήσεις υποβολής στοιχείων που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης και βάσει συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και της δικαιοδοσίας εκτός της Ένωσης προκειμένου να προσδιορίσει αν οι εν λόγω απαιτήσεις υποβολής στοιχείων είναι ισοδύναμες με εκείνες που παρατίθενται στο παράρτημα V τμήμα III ενότητα A παράγραφοι 1, 2, 5, 6 και 7 και ενότητα Β της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, καθώς και με τους ορισμούς που παρατίθενται στο παράρτημα V τμήμα I ενότητα Γ παράγραφοι 3 έως 8 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ.

Άρθρο 7
Αποτελεσματική εφαρμογή

Η Επιτροπή αξιολογεί τους κανόνες και τις διοικητικές διαδικασίες που προβλέπονται στο εθνικό δίκαιο μιας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης και βάσει συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών ενός κράτους μέλους και της δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης, ώστε να διασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή και την τήρηση των διαδικασιών δέουσας επιμέλειας και των απαιτήσεων υποβολής στοιχείων, και να προσδιορίσει την ισοδυναμία τους με τις διατάξεις του παραρτήματος V τμήμα IV ενότητες Α έως Δ της οδηγίας 2011/16/ΕΕ.

Άρθρο 8
Προσδιορισμός της ισοδυναμίας

Όταν πληρούνται τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 1 και αξιολογούνται σύμφωνα με τα άρθρα 2 έως 7, οι πληροφορίες που απαιτείται να ανταλλάσσονται αυτόματα βάσει συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους και της οικείας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης θεωρούνται ισοδύναμες. Ο εν λόγω προσδιορισμός της ισοδυναμίας εφαρμόζεται στην ίδια συμφωνία μεταξύ των αρμόδιων αρχών κάθε άλλου κράτους μέλους και της οικείας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 2 παράγραφος 2, ο δηλών φορέας εκμετάλλευσης πλατφόρμας, όπως ορίζεται στο παράρτημα V τμήμα I ενότητα Α παράγραφος 4 στοιχείο β) της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, ο οποίος δεν θεωρείται δηλών φορέας εκμετάλλευσης πλατφόρμας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο της οικείας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης, υποχρεούται να καταχωρίζεται και να υποβάλλει πληροφορίες σε ένα μόνο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 8αγ παράγραφος 4 και το παράρτημα V τμήμα IV ενότητα ΣΤ παράγραφος 1 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ.
Με την επιφύλαξη του άρθρου 4 παράγραφος 2, ο δηλών φορέας εκμετάλλευσης πλατφόρμας, όπως ορίζεται στο παράρτημα V τμήμα I ενότητα Α παράγραφος 4 στοιχείο β) της οδηγίας 2011/16/ΕΕ, ο οποίος διευκολύνει την πραγματοποίηση κάθε σχετικής δραστηριότητας η οποία δεν θεωρείται σχετική δραστηριότητα σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο της οικείας δικαιοδοσίας εκτός Ένωσης, υποχρεούται να καταχωρίζεται και να υποβάλλει πληροφορίες σχετικά με τους δηλωτέους πωλητές όσον αφορά την εν λόγω σχετική δραστηριότητα σε ένα μόνο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 8αγ παράγραφος 4 και το παράρτημα V τμήμα IV ενότητα ΣΤ παράγραφος 1 της οδηγίας 2011/16/ΕΕ.

Άρθρο 9
Έναρξη ισχύος και εφαρμογή

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 13.4.2023

Για την Επιτροπή

Η Πρόεδρος
Ursula VON DER LEYEN

 

1ΕΕ L 64 της 11.3.2011, σ. 1.
2ΕΕ L 104 της 25.3.2021, σ. 1.
3OECD (3 July 2020).Model Rules for Reporting by Platform Operators with respect to Sellers in the Sharing and Gig Economy [ΟΟΣΑ (3 Ιουλίου 2020). Πρότυποι Κανόνες για την Υποβολή Στοιχείων από τους Φορείς Εκμετάλλευσης Πλατφόρμας όσον αφορά τους Πωλητές στην Οικονομία Διαμοιρασμού και στην Οικονομία Περιστασιακής Απασχόλησης]
4OECD (22 June 2021). Model Reporting Rules for Digital Platforms:International Exchange Framework and Optional Module for Sale of Goods [ΟΟΣΑ (22 Ιουνίου 2021). Πρότυποι Κανόνες Υποβολής Στοιχείων για τις Ψηφιακές Πλατφόρμες: Πλαίσιο για τη Διεθνή Ανταλλαγή και Προαιρετική Ενότητα για την Πώληση Αγαθών]
5Κανονισμός (ΕΕ) 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2018, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα θεσμικά και λοιπά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης και την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και της απόφασης αριθ. 1247/2002/ΕΚ (ΕΕ L 295 της 21.11.2018, σ. 39).

 

Πηγή: taxheaven.gr


Περιεχόμενα

1. Λογιστικές και Φορολογικές «Προβλέψεις» - Διάκριση

2. Φορολογικές «Προβλέψεις» για  Επισφαλείς απαιτήσεις – Γενικά 

3. Κατηγοριοποίηση ανάλογα με το  ύψος της ληξιπρόθεσμης απαίτησης :  α) Απαίτηση έως 300 ευρώ / β) Απαίτηση έως 1.000 ευρώ / γ) Απαίτηση άνω των 1.000 ευρώ

4. Απαραίτητη προϋπόθεση για τις περιπτώσεις (β) και (γ) : Η ανάληψη  των κατάλληλων ενέργειων για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης

5.  Απλογραφικά Βιβλία – Δυνατότητα διενέργειας της Πρόβλεψης – Λογιστική Παρακολούθηση

6. Εξαιρέσεις περιπτώσεων από τη δυνατότητα σχηματισμού προβλέψεων επισφαλών απαιτήσεων

7. Είδος  απαίτησης που μπορεί να διαγραφεί

8. Βάση Υπολογισμού της  ληξιπρόθεσμης απαίτησης (αφορά την περίπτωση «πρόβλεψης» και όχι «οριστικής διαγραφής»)

9. Έννοια και αφετηρία υπολογισμού της  ληξιπρόθεσμης απαίτησης

10. Χρόνος σχηματισμού της πρόβλεψης

11. Παράδειγμα υπολογισμού «Πρόβλεψης»

12. Το επόμενο στάδιο της «Πρόβλεψης» : α) Είσπραξη της απαίτησης ή β)  «Οριστική διαγραφή της απαίτησης»

13. Δυνατότητα Διαγραφής απαιτήσεων μικρού ύψους χωρίς να έχουν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης

14. Διαγραφή με αμοιβαία συμφωνία ή δικαστικό συμβιβασμό

15. Οφειλέτης :  Υποβολή αίτησης σε πτώχευση ή  υπαγωγής στη διαδικασία εξυγίανσης - Σχηματισμός πρόβλεψης

16. Οφειλέτης :  Επικύρωση από το πτωχευτικό δικαστήριο της συμφωνίας εξυγίανσης - Διαγραφή απαιτήσεων

17. Διαγραφή απαιτήσεων όταν αυτές έχουν ξεπεράσει τα πέντε έτη ( όριο παραγραφής σύμφωνα με τον Α.Κ ) και η Επιχείρηση δεν έχει προβεί στις «έχουν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες  για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης»

18. Επιχειρήσεις με ειδικό τρόπο σχηματισμού προβλέψεων επισφαλών απαιτήσεων

19. Επισφαλείς Απαιτήσεις - Τεχνητή διευθέτηση

20. Σχετικές βασικές αποφάσεις και αρθρογραφία

 

 

1. Λογιστικές και Φορολογικές «Προβλέψεις» - Διάκριση

Γενικά:

✔ «Επισφαλείς απαιτήσεις»: είναι απαιτήσεις που η είσπραξή τους θεωρείται αμφίβολη.

✔ «Ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις»: είναι απαιτήσεις στις οποίες οι προθεσμίες εξόφλησης τους έχουν παρέλθει.

Η «απομείωση»  των απαιτήσεων σύμφωνα με τα Ε.Λ.Π και η Φορολογική «πρόβλεψη» Επισφαλών απαιτήσεων, έχουν σαφώς σημαντικά διαφορετικό τρόπο «Υπολογισμού». Σαφώς λόγω της μείωσης των φορολογητέων κερδών, οι περισσότερες Επιχειρήσεις εστιάζουν μόνο στην φορολογία. Ειδικότερα ισχύουν :

α. Λογιστικός τρόπος

Οι απαιτήσεις (όπως και όλα τα «χρηματοοικονομικά στοιχεία» αναγνωρίζονται αρχικά στο κόστος και μεταγενέστερα στο «κόστος κτήσεως μείον ζημιές απομείωσης».  Οι ζημίες λόγω «απομείωσης» καταχωρούνται στην «Κατάσταση Αποτελεσμάτων»

✔ Απομείωση (Impairment):

Το ποσό κατά το οποίο η λογιστική αξία ενός περιουσιακού στοιχείου υπερβαίνει την ανακτήσιμη αξία του.

✔ Ανακτήσιμη αξία (recoverable amount):

Το μεγαλύτερο ποσό μεταξύ της εύλογης αξίας, μειωμένης με το κόστος διάθεσης ενός περιουσιακού στοιχείου (ή μιας μονάδας δημιουργίας χρηματοροών) και της αξίας χρήσης αυτού.

✔ «5. Ενδείξεις απομείωσης θεωρείται ότι υφίστανται όταν:  

α) Υπάρχουν προφανείς, σοβαρές χρηματοοικονομικές δυσκολίες του εκδότη ή του υπόχρεου των χρηματοοικονομικών στοιχείων ή   β) η λογιστική αξία είναι σημαντικά υψηλότερη από την εύλογη αξία αυτών των στοιχείων (όταν η εύλογη αξία υπάρχει) ή   γ) δυσμενείς τοπικές, εθνικές ή διεθνείς συνθήκες αυξάνουν την πιθανότητα αθέτησης βασικών δεσμεύσεων που απορρέουν από τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία»[Μεταξύ των οποίων είναι και οι «Απαιτήσεις») ( Ν. 4308/2014, Άρθρο 19. Χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία).

 β)  Φορολογικός  τρόπος

Υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 26 «Επισφαλείς απαιτήσεις» του ν. 4172/2013 (αναλύονται κατωτέρω - Παρ. 2 έως 20 )

γ) Διαφορά «Λογιστικής βάσης» και «Φορολογικής βάσης»

Εφόσον η Επιχείρηση, προβαίνει σε «απομείωση» της απαίτησης σύμφωνα με τα Ε.Λ.Π και όμως  δεν μπορεί να την εκπέσει φορολογικά (σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 26 του ν. 4172/2013), θα υπάρχει «Προσωρινή διαφορά»  μεταξύ λογιστικής και φορολογικής βάσης, η οποία θα απεικονιστεί και στο Πίνακα Ε του Εντύπου Ε3. Η διαφορά αυτή «αντιστρέφεται», εφόσον σε επόμενα έτη, υπάρχουν οι προϋποθέσεις της φορολογικής αναγνώρισης.

Επισήμανση:

« Οι προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων του άρθρου 26 του Ν. 4172/2013 αναγνωρίζονται προς έκπτωση απο τα ακαθάριστα έσοδα με την προϋπόθεση ότι έχουν εγγραφεί στη λογιστική βάση ...

Επομένως μία από τις προϋποθέσεις για έκπτωση των δαπανών, των αποσβέσεων και των προβλέ­ψεων για επισφαλείς απαιτήσεις και τον προσδιορι­σμό του φορολογικού αποτελέσματος είναι να έχουν καταχωρηθεί σε αξιόπιστα λογιστικά αρχεία στην λογιστική βάση και να έχουν συμπεριληφθεί στο λογαριασμό «ΑΠΟΤΕΛΕ­ΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ».» ( Ενημερωτικό Δελτίο Αυγούστου – Σεπτεμβρίου 2020 της ΣΟΛ Α.Ε. (σελ. 15) - -2020.pdf )

 

2. Φορολογικές «Προβλέψεις» για  Επισφαλείς απαιτήσεις – Γενικά 

Σύμφωνα με τις διατάξεις της περ. δ του άρθρου 23 του ν. 4172/2013 σε συνδυασμό με την ΠΟΛ.1113/2015 ορίζεται ότι δεν εκπίπτουν « δ) Οι κάθε είδους προβλέψεις, με εξαίρεση τις οριζόμενες στο άρθρο 26 του ίδιου νόμου, αναφορικά με την πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων».

Τα ερωτήματα, που πρέπει να εξεταστούν, κατά την διαδικασία «κλεισίματος της Χρήσης»:

✔ Έχετε Επισφαλείς απαιτήσεις (ακόμα και αν τηρείται «απλογραφικά βιβλία», ή ακόμα και αν οι απαιτήσεις προέρχονται από λιανικές πωλήσεις ή και απαιτήσεις εκτός αυτές των πελατών ), οι οποίες δεν έχει έως τώρα δημιουργηθεί «Πρόβλεψη» ή δεν έχει γίνει «Οριστική διαγραφή»;

✔ Ποιας «αιτίας» (λόγω ληξιπρόθεσμου, λόγω πτώχευσης, κ.λπ ), «πρόβλεψη» θα δημιουργήσετε;

✔ Προβείτε σε κατάλληλες ενέργειες για την διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης, ώστε να αναγνωριστούν φορολογικά;;

✔ Ελέγξτε την δυνατότητα Διαγραφής απαιτήσεων μικρού ύψους και προβείτε στις αναγκαίες γνωστοποιήσεις.

✔ Μπορείτε να κάνετε Διαγραφή με αμοιβαία συμφωνία ;;

✔ Οι ήδη υπάρχουσες «Προβλέψεις», μήπως χρήζουν «Οριστικής διαγραφής» ‘η μήπως εισπράχθηκαν;

Οι «αιτίες» δημιουργίας της «πρόβλεψης» ή της «Οριστικής διαγραφής», είναι:

✔ Λόγω «ληξιπρόθεσμης απαίτησης»

✔ Λόγω υπαγωγής του Οφειλέτη σε πτώχευση ή  υπαγωγής στη διαδικασία εξυγίανσης ή Υποβολή αίτησης σε πτώχευση ή  υπαγωγής στη διαδικασία εξυγίανσης

✔ Λόγω Διαγραφής με αμοιβαία συμφωνία με το Οφειλέτη

Χρονοδιάγραμμα Ενεργειών

[1] Απαίτηση [ Αρχικός χειρισμός]

✔ Έχει τα χαρακτηριστικά/προϋποθέσεις σχηματισμού ανάλογης φορολογικά αναγνωρίσιμης Πρόβλεψης ( Δικαίωμα λόγω είδους της απαίτησης /Ληξιπρόθεσμο / Αίτηση Πτώχευσης / Αίτηση υπαγωγής σε «Εξωδικαστικό Συμβιβασμό »);

✔ Υπολογισμός του ύψους της «Πρόβλεψης» ανάλογα με το ύψος της απαίτησης και το χρόνο που αυτό έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο.

✔ Έχει τα χαρακτηριστικά/προϋποθέσεις «Οριστικής Διαγραφής» ( Ληξιπρόθεσμο έως 300 ευρώ / Επικύρωση από το πτωχευτικό δικαστήριο της «συμφωνίας εξυγίανσης»);

✔ Υπάρχει δυνατότητα για  Διαγραφή με αμοιβαία συμφωνία ή δικαστικό συμβιβασμό και άρα «Οριστική Διαγραφή»;

[2] Απαίτηση [ για την οποία έχει διενεργηθεί φορολογικά αναγνωρίσιμη Πρόβλεψη]

✔ Χειρισμός σε περίπτωση μη επαλήθευσης της Πρόβλεψης (Είσπραξη της Απαίτησης)

✔ Προϋποθέσεις και Χειρισμός σε περίπτωση επαλήθευσης της Πρόβλεψης («Οριστική Διαγραφή»  της Απαίτησης)

 

 

3. Κατηγοριοποίηση ανάλογα με το  ύψος της ληξιπρόθεσμης απαίτησης:  α) Απαίτηση έως 300 ευρώ / β) Απαίτηση έως 1.000 ευρώ / γ) Απαίτηση άνω των 1.000 ευρώ

Όρια:

α) Απαίτηση έως 300 ευρώ – Οριστική Διαγραφή χωρίς να  έχουν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες  

(δείτε αναλυτικά κατωτέρω)

β) Απαίτηση έως 1.000 ευρώ – Πρόβλεψη

( ενδεχομένως η επιχείρηση δεν θέλει να χρησιμοποιήσει την δυνατότητα της περίπτωσης (α), γιατί θέλει να διεκδικήσει την είσπραξη του ποσού)

για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις μέχρι το ποσό των χιλίων (1.000) ευρώ που δεν έχουν εισπραχθεί για διάστημα άνω των δώδεκα (12) μηνών, ο φορολογούμενος δύναται να σχηματίσει πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων σε ποσοστό εκατό τοις εκατό (100%) της εν λόγω απαίτησης, εφόσον έχουν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες  για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης της εν λόγω απαίτησης,

γ) Απαίτηση άνω των 1.000 ευρώ – Πρόβλεψη

(διαφοροποιείται από την περίπτωση (β) μόνο στο ότι το ποσοστό υπολογισμού της πρόβλεψης κατανέμεται σε 24 αντί για 12 μήνες )

για ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις άνω του ποσού των χιλίων (1.000) ευρώ που δεν έχουν εισπραχθεί για διάστημα άνω των δώδεκα (12) μηνών, ο φορολογούμενος δύναται να σχηματίσει πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων, εφόσον έχουν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες  για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης της εν λόγω απαίτησης, σύμφωνα με τον ακόλουθο πίνακα:

Χρόνος υπερημερίας (σε μήνες)	Προβλέψεις (σε ποσοστό %)
>12	50
>18	75
>24	100

 

4. Απαραίτητη προϋπόθεση για τις περιπτώσεις (β) και (γ): Η ανάληψη των κατάλληλων ενέργειων για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης

α) Κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση δικαιώματος είσπραξης ( ΔΕΑΦ Β 1013611 ΕΞ 2021

« 2. Με την ΠΟΛ.1056/2015 εγκύκλιο μας, διευκρινίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι η προϋπόθεση της ανάληψης κατάλληλων ενεργειών για τη διασφάλιση δικαιώματος είσπραξης θέτει ένα ελάχιστο όριο για τη διεκδίκηση είσπραξης της απαίτησης, χωρίς να προσδιορίζει το μέσο για τη διεκδίκηση και κατά τούτο μπορεί να αναληφθεί οποιαδήποτε ενέργεια για την είσπραξη, αρκεί να είναι πρόσφορη για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης.

Ο κατάλληλος ή μη χαρακτήρας, ως θέμα πραγματικό, κρίνεται ad hoc με βάση το ύψος της απαίτησης, το φερέγγυο ή μη του καθ' ου η απαίτηση, καθώς και από άλλους παράγοντες και εναπόκειται στην κρίση της ελεγκτικής αρχής.

Ωστόσο οι όποιες ενέργειες, που εξαρτώνται από το ύψος της απαίτησης και την φερεγγυότητα του πελάτη, θα πρέπει να διασφαλίζουν το δικαίωμα της επιχείρησης να εισπράξει τις απαιτήσεις της.

Πέραν της άσκησης ένδικου βοηθήματος και της αίτησης για λήψη ασφαλιστικών ή αναγκαστικών μέτρων, κατάλληλες ενέργειες είναι η σφράγιση μίας επιταγής από την εκδότρια τράπεζα, η κατάθεση όλων των απαραίτητων δικαιολογητικών για την έκδοση διαταγής πληρωμής, κ.λπ.

Διευκρινίζεται ότι το δικαίωμα της επιχείρησης να εισπράξει τις απαιτήσεις της δεν διασφαλίζεται από ενέργειες όπως η ανάθεση διεκδίκησης της απαίτησης σε τρίτους (εισπρακτικές εταιρείες) ή η φραγή/διακοπή της παροχής υπηρεσιών στην περίπτωση εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, κ.λπ. Οι όποιες ενέργειες έχουν ήδη ληφθεί πριν την 01.01.2014 για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης και χαρακτηρίζονται ως κατάλληλες με βάση την παρούσα λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου αυτού και οι συγκεκριμένες ενέργειες δεν απαιτείται να επαναληφθούν.

Επισημάνσεις:

✔ «Ο κατάλληλος ή μη χαρακτήρας των ενεργειών, ως θέμα πραγματικό, εναπόκειται στην κρίση της ελεγκτικής αρχής, ωστόσο οι όποιες ενέργειες, που εξαρτώνται από το ύψος της απαίτησης και την φερεγγυότητα του πελάτη»

✔ Δεν απαιτείται στο «Στάδιο» του σχηματισμού της Πρόβλεψης, η απόδειξη της «αφερεγγυότητας» του Οφειλέτη.

β) Προθεσμία διενέργειας των «κατάλληλων ενέργειων»

«3. Με την ΠΟΛ.1113/2015 εγκύκλιό μας, με την οποία κοινοποιήθηκαν μεταξύ άλλων οι διατάξεις των άρθρων 22 και 23 ΚΦΕ, διευκρινίσθηκε ότι, αναφορικά με τον χρόνο έκπτωσης των δαπανών, αυτές εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα του φορολογικού έτους το οποίο αφορούν, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 23 (π.χ. χρόνος έκπτωσης ασφαλιστικών εισφορών, κ.λπ.). Οι δαπάνες των οποίων τα δικαιολογητικά εκδίδονται ή λαμβάνονται έως την ημερομηνία κλεισίματος του ισολογισμού και αφορούν την κλειόμενη χρήση επίσης εκπίπτουν από τα ακαθάριστα έσοδα του έτους που αφορούν. Συνεπώς, λαμβάνονται υπόψη οι δαπάνες των οποίων τα δικαιολογητικά εκδίδονται ή λαμβάνονται μέχρι την προθεσμία που ορίζεται για την κατάρτιση των χρηματοοικονομικών καταστάσεων από την παρ. 3 του άρθρου 6 του ν. 4308/2014 (σχετ: Ε.2198/2021 εγκύκλιος).» ( Ε.2064/2022 - Συμπλήρωση της ΠΟΛ.1113/2015 (Α'251) Έκπτωση δαπανών φορολογικού έτους μέχρι την έγκριση Ισολογισμού)

Σύμφωνα με τις ανωτέρω αποφάσεις, οι «κατάλληλες ενέργειες», θα πρέπει να γίνουν έως την ημερομηνία κλεισίματος Ισολογισμού.

 

5. Απλογραφικά Βιβλία – Δυνατότητα διενέργειας της Πρόβλεψης – Λογιστική Παρακολούθηση

Δεδομένου ότι τα νομικά πρόσωπα και νομικές οντότητες που τηρούν απλογραφικά βιβλία, καθώς και τα φυσικά πρόσωπα που ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα και τα οποία επίσης τηρούν απλογραφικά βιβλία δεν τηρούν στα λογιστικά βιβλία τους υπόλοιπα λογαριασμών πελατών, θα παρακολουθούν τις επισφαλείς απαιτήσεις τους εξωλογιστικά, τηρώντας καταστάσεις ανά πελάτη ή χρεώστη και ανά συναλλαγή. Οι καταστάσεις αυτές θα ενημερώνονται κάθε φορά που λαμβάνει χώρα μεταβολή στο υπόλοιπο του επισφαλούς πελάτη και θα είναι διαθέσιμες στη Φορολογική Διοίκηση, όταν αυτές ζητηθούν, συνοδευόμενες από όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά έγγραφα που αποδεικνύουν τη λήψη των κατάλληλων ενεργειών και τον τρόπο υπολογισμού των προβλέψεων.

 

6.  Εξαιρέσεις περιπτώσεων από τη δυνατότητα σχηματισμού προβλέψεων επισφαλών απαιτήσεων

✔ Ο  σχηματισμός προβλέψεων επισφαλών απαιτήσεων δεν επιτρέπεται στις περιπτώσεις επισφαλών απαιτήσεων κατά των μετόχων ή εταίρων της επιχείρησης με ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής δέκα τοις εκατό (10%) και των θυγατρικών εταιρειών της επιχείρησης με ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής δέκα τοις εκατό (10%), εκτός αν για την αξίωση που αφορά αυτές τις οφειλές υπάρχει εκκρεμοδικία ενώπιον δικαστηρίου ή διαιτητικού δικαστηρίου, ή εάν ο οφειλέτης έχει υποβάλει αίτημα κήρυξης σε πτώχευση ή υπαγωγής σε διαδικασία εξυγίανσης ή σε βάρος του έχει εκκινήσει η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης.

✔ Δεν επιτρέπεται ο σχηματισμός προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις που καλύπτονται από ασφάλιση ή οποιαδήποτε εγγυοδοσία ή άλλη ενοχική ή εμπράγματη ασφάλεια ή

✔ Δεν επιτρέπεται ο σχηματισμός προβλέψεων για οφειλές του Δημοσίου ή των Ο.Τ.Α. ή για εκείνες που έχουν δοθεί με την εγγύηση αυτών των φορέων.

 

7.  Είδος  απαίτησης που μπορεί να διαγραφεί

« ... για τον υπολογισμό των προβλέψεων για απόσβεση επισφαλών απαιτήσεων λαμβάνονται υπόψη και οι απαιτήσεις από λιανικές πωλήσεις ή παροχή υπηρεσιών προς ιδιώτες, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Επιπλέον, τονίζεται ότι με τις νεότερες αυτές διατάξεις δεν περιορίζεται η απόσβεση επισφαλών απαιτήσεων σε εκείνες που έχουν προέλθει μόνο από πελάτες αλλά καταλαμβάνει κάθε απαίτηση που δεν εισπράχθηκε ή δεν συμψηφίσθηκε.

Για παράδειγμα, επιχείρηση, προκειμένου να κατασκευάσει αποθήκες, έχει συνάψει σύμβαση με κατασκευαστική εταιρεία, στην οποία κατέβαλε προκαταβολή 10.000 ευρώ. Η κατασκευαστική εταιρεία όμως περιήλθε σε παύση πληρωμών και δεν κατασκεύασε τις αποθήκες. Η επιχείρηση αυτή μπορεί να σχηματίσει πρόβλεψη για το ποσό της προκαταβολής.

Επίσης, λαμβάνονται υπόψη απαιτήσεις έναντι πελατών τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού.» (ΠΟΛ.1056/2015)

 

8. Βάση Υπολογισμού της  ληξιπρόθεσμης απαίτησης (αφορά την περίπτωση «πρόβλεψης» και όχι «οριστικής διαγραφής»)

«Στην αξία της απαίτησης, προκειμένου για τον υπολογισμό πρόβλεψης επισφαλών απαιτήσεων, δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνεται ο ΦΠΑ με τον οποίο επιβαρύνονται οι πωλήσεις ή υπηρεσίες, καθόσον δεν αποτελεί ακαθάριστο έσοδο της επιχείρησης. Αντίθετα, λαμβάνονται υπόψη τυχόν επιστροφές ή εκπτώσεις επί των διενεργηθεισών πωλήσεων ή παρασχεθεισών υπηρεσιών». (ΠΟΛ.1056/2015)

 

9. Έννοια και αφετηρία υπολογισμού της  ληξιπρόθεσμης απαίτησης

Ο χαρακτηρισμός της απαίτησης, τέτοιας ώστε να μπορεί να υπολογιστεί «Πρόβλεψη», γίνεται με βάση το χρόνο κατά τον οποίο αυτές παραμένουν ανείσπρακτες.

Στην έννοια της ληξιπρόθεσμης απαίτησης περιλαμβάνονται οι περιπτώσεις των απαιτήσεων εκείνων που η ημερομηνία εξόφλησής τους έχει παρέλθει και ειδικότερα: α) σε περίπτωση που βάσει συμφωνητικού ή άλλου διακανονισμού παρέχεται στον πελάτη χρόνος πίστωσης για την αποπληρωμή της οφειλής, κρίσιμος χρόνος για την αφετηρία υπολογισμού του χρόνου υπερημερίας για την απαίτηση αυτή, είναι η παρέλευση του χρόνου πίστωσης,

β) σε περίπτωση που πέραν του τιμολογίου δεν υπάρχει σχετικό συμφωνητικό ή άλλος διακανονισμός, αφετηρία υπολογισμού του χρόνου είναι η ημερομηνία έκδοσης του παραστατικού, [ Σημ. : Σε περίπτωση έκδοσης τιμολογίου στο οποίο αναφέρεται και ο όρος (π.χ )  : «Πληρωτέο εντός 90 ημερών», η προθεσμία αρχίσει 90 ημέρες, μετά την έκδοση του τιμολογίου ] γ) σε περίπτωση εξόφλησης απαιτήσεων με γραμμάτια, η ημερομηνία λήξης τους και με επιταγή, η ημερομηνία της επιταγής. [ Σημ. : Ή ακόμα και από την προθεσμία λήξης των επιταγών, που (ενδεχομένως) αντικαταστήσαν τις αρχικές επιταγές ]

 

10. Χρόνος σχηματισμού της πρόβλεψης

«Σε κάθε περίπτωση διαπιστώνεται ότι οι ανωτέρω διατάξεις του άρθρου 26 του ν. 4172/2013 δεν απαγορεύουν την διενέργεια πρόβλεψης για επισφαλείς απαιτήσεις που κατέστησαν επισφαλείς σε προηγούμενα έτη ήτοι δεν καθορίζουν τον χρόνο σχηματισμού της πρόβλεψης, κάτι για το οποίο, λόγω της φύσης της πρόβλεψης η οποία διαφοροποιείται από την δαπάνη, η ίδια η επιχείρηση κρίνει και αποφασίζει βάσει και το σχετικό νομικό πλαίσιο (Ε.Λ. Π.- Για λογιστικούς σκοπούς, η απομείωση των απαιτήσεων είναι θέμα απόφασης της διοίκησης της επιχείρησης, βάσει των πραγματικών συνθηκών αναφορικά με την εισπραξιμότητα των απαιτήσεων -ΣΛΟΤ 677/2016), αλλά με τις ανωτέρω φορολογικές διατάξεις καθορίζονται μόνο οι προϋποθέσεις σχηματισμού και φορολογικής αναγνώρισης αυτής». (ΔΕΔ Α 1773/2021)

 

11. Παράδειγμα υπολογισμού «Πρόβλεψης»

«....  ειδικότερα για την εξεύρεση του ποσού της ληξιπρόθεσμης απαίτησης, αυτό που λαμβάνεται υπόψη δεν είναι το συνολικό ανεξόφλητο υπόλοιπο του εκάστοτε πελάτη ή άλλου χρεώστη αλλά το ανεξόφλητο ποσό της κάθε μίας συναλλαγής με τον πελάτη αυτόν. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση πελατών επιχείρησης των οποίων οι οφειλές έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες και με τους οποίους υφίστανται πέραν της μίας συναλλαγές, οι προβλέψεις θα σχηματίζονται με διαφορετικά ποσοστά επί των οφειλομένων ποσών ανά συναλλαγή και επί τη βάσει του χρόνου που αυτά παραμένουν ανείσπρακτα. ...

Για την καλύτερη κατανόηση των ανωτέρω, παραθέτουμε το ακόλουθο παράδειγμα: Έστω ότι η επιχείρηση «ΑΛΦΑ ΑΕ», με φορολογικό έτος 1.1.2014 - 31.12.2014, εμφανίζει στο τέλος του φορολογικού της έτους ανεξόφλητο υπόλοιπο απαίτησης του πελάτη της «ΒΗΤΑ ΑΕ», με τον οποίο έχει παραπάνω της μίας συναλλαγές, συνολικού ύψους 15.000 ευρώ. Το ανεξόφλητο αυτό υπόλοιπο αντιστοιχεί σε τρία (3) τιμολόγια το πρώτο εκ των οποίων φέρει ημερομηνία έκδοσης 01.02.2013, είναι αξίας 10.000 ευρώ και για το οποίο παραμένει ανεξόφλητο υπόλοιπο 4.000 ευρώ. Το δεύτερο τιμολόγιο φέρει ημερομηνία 15.07.2013, είναι αξίας 12.000 ευρώ και για το οποίο παραμένει ανεξόφλητο υπόλοιπο 7.000 ευρώ. Το τρίτο τιμολόγιο φέρει ημερομηνία 30.06.2014, είναι αξίας 4.000 ευρώ και είναι ανεξόφλητο στο σύνολό του. Η επιχείρηση αυτή έχει προβεί σε όλες τις κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης των εν λόγω απαιτήσεων. Για να υπολογίσει τις εκπιπτόμενες προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων στις 31.12.2014, η επιχείρηση θα πρέπει να ελέγξει το χρόνο που παραμένουν ανείσπρακτα τα τιμολόγια.

✔ Για το τρίτο τιμολόγιο η επιχείρηση δεν μπορεί την ως άνω ημερομηνία να σχηματίσει πρόβλεψη, καθώς δεν έχει παρέλθει το απαιτούμενο 12μηνο.

✔ Για το δεύτερο τιμολόγιο η επιχείρηση μπορεί να σχηματίσει επί του οφειλόμενου υπολοίπου 7.000 ευρώ ποσοστό ίσο με 50%, άρα πρόβλεψη ίση με 3.500 ευρώ, καθόσον παρήλθε το 12μηνο αλλά όχι το 18μηνο.

✔ Τέλος, για το πρώτο τιμολόγιο η επιχείρηση μπορεί να σχηματίσει επί του οφειλόμενου υπολοίπου 4.000 ευρώ ποσοστό ίσο με 75%, άρα πρόβλεψη ίση με 3.000 ευρώ, καθόσον παρήλθε το 18μηνο αλλά όχι το 24μηνο.

Κατά συνέπεια, για τον πελάτη «ΒΗΤΑ ΑΕ» η επιχείρηση δικαιούται να σχηματίσει προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων, αναγνωριζόμενες φορολογικά, συνολικού ύψους 6.500 ευρώ. Στις 31.12.2015 υφίστανται τα ίδια ως άνω ανείσπρακτα υπόλοιπα, με αυτά της 31.12.2014.

Η επιχείρηση θα σχηματίσει πρόβλεψη για το τρίτο τιμολόγιο ίση με το 50% του ανεξόφλητου υπολοίπου του, ήτοι 50% x 4.000 = 2.000 ευρώ, για το δεύτερο τιμολόγιο 100% επί του ανεξόφλητου υπολοίπου του, αφαιρουμένου του ποσού πρόβλεψης που σχηματίστηκε στις 31.12.2014, ήτοι 100% x 7.000 - 3.500 = 3.500 ευρώ και για το πρώτο τιμολόγιο θα σχηματίσει πρόβλεψη ίση με το ανεξόφλητο υπόλοιπό του επί το συντελεστή 100%, αφαιρουμένου του ποσού πρόβλεψης που σχηματίστηκε στις 31.12.2014, ήτοι 100% x 4.000 - 3.000 = 1.000 ευρώ.» ( ΠΟΛ.1056/2015)

 

12. Το επόμενο στάδιο της «Πρόβλεψης»: α) Είσπραξη της απαίτησης ή β)  «Οριστική διαγραφή της απαίτησης»

«Η πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων, σύμφωνα με την παράγραφο 1, ανακτάται άμεσα με τη μεταφορά αυτής της πρόβλεψης στα κέρδη της επιχείρησης, εφόσον η απαίτηση: α) καταστεί εισπράξιμη [ Σημ. : Άρα χρεώνουμε την πρόβλεψη για να κλείσει και πιστώνουμε τα Έσοδα της Χρήσης που έγινε η είσπραξη (δεν απαιτείται τροποποίηση της Φορολογικής Δήλωσης, στην οποία είχε γίνει «Πρόβλεψη») ] ή 

β) διαγραφεί. [ Σημ. : Άρα αφενός χρεώνουμε την πρόβλεψη για να κλείσει και πιστώνουμε τα Έσοδα και αφετέρου χρεώνουμε τα έξοδα με το ποσό της διαγραμμένης απαίτησης (Στην ουσία δηλαδή η διαφορά (επιπλέον έξοδο) θα είναι το ποσό του Φ.Π.Α , που δεν  περιλήφθηκε κατά την δημιουργία της «Πρόβλεψης» ]» (ν. 4172/2013, άρθρο 26, παρ. 3)

Επισημάνσεις :

α) Δεν υφίσταται κανένα χρονικό όριο, για την «παραμονή» της σχηματισθείσας «Πρόβλεψης», εν αντιθέσει με το προηγούμενο καθεστώς στο οποίο ίσχυε η πενταετία.

β) Ο σχηματισμός  «Πρόβλεψης», δεν επηρεάζει την δυνατότητα διεκδίκησης της απαίτησης με κάθε ένδικο μέσο .

γ) Σύμφωνα με σχετικές αποφάσεις της ΔΕΔ, δεν χρειάζεται της «Οριστικής διαγραφής» να έχει προηγηθεί ο σχηματισμός σχετικής πρόβλεψης

........................

«Η οριστική διαγραφή είναι εφικτή ακόμη και εάν δεν έχει προηγηθεί ο σχηματισμός σχετικής πρόβλεψης.....

« Αναφορικά δε με το χρονικό σημείο που δύναται να πραγματοποιηθεί η διαγραφή της απαίτησης, είναι σημαντική η κρίση της ΔΕΔ ότι δεν εξετάζεται μόνον ο χρόνος εξάντλησης των ενδίκων μέσων και της τελεσίδικης δικαστικής δικαίωσης του φορολογουμένου, αλλά, η οριστική διαγραφή μπορεί να πραγματοποιηθεί και σε μεταγενέστερο χρόνο, εφόσον συνεχίζει (και έως ότου περατωθεί ως άκαρπη) κάθε άλλη δυνατή και σκοπούσα στην είσπραξη της απαίτησης ενέργεια....» ( ΔΕΔ Α 1881/2020 Διαγραφή επισφαλών απαιτήσεων: δικαίωμα και όχι υποχρέωση ο προηγούμενος σχηματισμός σχετικής πρόβλεψης . - Στέλιου Χρ. Παπαδημητρίου)

...............

« [Προϋποθέσεις διαγραφής της απαίτησης]

Η απαίτηση δύναται να διαγραφεί για φορολογικούς σκοπούς μόνον εφόσον πληρούνται σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις: α) έχει προηγουμένως εγγραφεί ποσό που αντιστοιχεί στην οφειλή ως έσοδο, β) έχει προηγουμένως διαγραφεί από τα βιβλία του φορολογούμενου και γ) έχουν αναληφθεί όλες οι κατά νόμο ενέργειες για την είσπραξη της απαίτησης. Με τις ως άνω διατάξεις προβλέπονται οι περιπτώσεις ανάκτησης της πρόβλεψης με μεταφορά της στα κέρδη της επιχείρησης και ορίζονται σωρευτικά και περιοριστικά οι προϋποθέσεις για τη διαγραφή της απαίτησης.

Προκειμένου για τη διαγραφή απαιτήσεων απαιτείται, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η σωρευτική πλήρωση των τριών (3) προϋποθέσεων που ορίζονται στις υπόψη διατάξεις. Ειδικότερα, όσον αφορά στην τρίτη προϋπόθεση με την οποία απαιτείται να έχουν αναληφθεί όλες οι κατά νόμο ενέργειες για την είσπραξη της απαίτησης, διευκρινίζεται ότι με αυτές πρέπει να αποδεικνύεται ότι η σχετική απαίτηση είναι ανεπίδεκτη είσπραξης, δηλαδή ότι ο οφειλέτης είναι πράγματι αφερέγγυος.

Η αφερεγγυότητά του μπορεί να αποδεικνύεται ενδεικτικά από τα ακόλουθα: α) τελεσίδικη απόφαση δικαστηρίου με την οποία να υποχρεώνεται ο οφειλέτης σε εξόφληση, β) πιστοποιητικό υποθηκοφυλακείου από το οποίο να προκύπτει, κατά περίπτωση, η μη ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη ή τα υπάρχοντα τοιαύτα με τα τυχόν βάρη τους, γ) σε περίπτωση διενέργειας πλειστηριασμού σε βάρος της περιουσίας του οφειλέτη, είτε κατά τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης είτε συνεπεία μη επιτεύξεως πτωχευτικού συμβιβασμού, αντίγραφο του πίνακα κατάταξης ή διανομής από συμβολαιογράφο που ορίστηκε για τον πλειστηριασμό της περιουσίας του οφειλέτη, από τον οποίο να προκύπτει η μη ικανοποίηση του δανειστή από το εκπλειστηρίασμα, δ) τη συμφωνία εξυγίανσης που επικυρώνεται από το πτωχευτικό δικαστήριο σύμφωνα με το έκτο Κεφάλαιο του Πτωχευτικού Κώδικα (ν.3588/2007), με την οποία προβλέπεται, μεταξύ άλλων, και η μείωση των απαιτήσεων των πιστωτών έναντι της επιχείρησης (προπτωχευτική διαδικασία), ε) σε περίπτωση επιχείρησης που κηρύσσεται σε κατάσταση πτώχευσης και από τους επίσημους ισολογισμούς της προκύπτει ότι η επιχείρηση αυτή δεν έχει περιουσιακά στοιχεία (ακίνητα, πάγια, χρεόγραφα κλπ.) για να ικανοποιήσει τους οφειλέτες της. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της πτώχευσης. Επομένως, η κήρυξη του οφειλέτη σε κατάσταση πτώχευσης λόγω παύσης πληρωμών δεν επιφέρει από μόνη της απόσβεση της απαίτησης. στ) σε περίπτωση διακοπής εργασιών κεφαλαιουχικών εταιρειών. Τα ανωτέρω είναι ενδεικτικά ούτως ώστε να μην αποκλεισθούν και άλλα τα οποία, είτε από μόνα τους, είτε σε συνδυασμό με τα ανωτέρω, είναι σε θέση να αποδείξουν ότι δεν είναι δυνατή η είσπραξη της απαίτησης. Σε κάθε περίπτωση όμως η επιχείρηση, η οποία φέρει και το βάρος της απόδειξης για την απώλεια συγκεκριμένης απαίτησης, οφείλει όταν της ζητηθεί να προσκομίσει τα δικαιολογητικά εκείνα που διαθέτει στην αρμόδια για τον έλεγχό της φορολογική αρχή η οποία και θα κρίνει τελικά ως θέμα πραγματικό την επισφάλεια και το ανεπίδεκτο της είσπραξης.

[Δεν αποτελούν απόδειξη της αφερεγγυότητας του οφειλέτη] Βεβαιώσεις ή επιστολές δικηγόρων για την αδυναμία είσπραξης της απαίτησης δεν αποτελούν απόδειξη της αφερεγγυότητας του οφειλέτη. Ομοίως, η έκδοση ακάλυπτης επιταγής και η σχετική καταδίκη για την έκδοση αυτή δεν δημιουργούν μόνες τους ούτε αποδεικνύουν εξ αντικειμένου την αφερεγγυότητα του οφειλέτη.

[Περίπτωση πώλησης κινητών πραγμάτων με τον όρο παρακράτησης της κυριότητας] Όταν η απαίτηση απορρέει από την πώληση κινητών πραγμάτων με τον όρο παρακράτησης της κυριότητας από τον πωλητή μέχρι την αποπληρωμή του τιμήματος, δεν μπορεί να γίνει διαγραφή αυτής πριν από την περαίωση της διαδικασίας διεκδίκησης και επιστροφής στην πωλήτρια επιχείρηση του πωληθέντος και μη εξοφληθέντος από τον αγοραστή πράγματος ή πριν την περαίωση της διαδικασίας δικαστικής επιδίωξης για την αποπληρωμή του τιμήματος. (ΠΟΛ.1056/2015)

 

13. Δυνατότητα Διαγραφής απαιτήσεων μικρού ύψους χωρίς να έχουν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης

✔ Απαιτήσεις, το συνολικό ύψος των οποίων, συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ, δεν υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ ανά αντισυμβαλλόμενο, δύνανται να διαγραφούν στο φορολογικό έτος εντός του οποίου συμπληρώνονται δώδεκα (12) μήνες από τον χρόνο κατά τον οποίο κατέστησαν ληξιπρόθεσμες, χωρίς να έχουν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης της εν λόγω απαίτησης, και οι οφειλέτες έχουν λάβει αποδεδειγμένα γνώση της διαγραφής της οφειλής τους, όπου αυτό είναι δυνατόν.

✔ Το συνολικό ύψος των απαιτήσεων που διαγράφονται σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο δεν δύναται να υπερβαίνει, ανά φορολογικό έτος, ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%) επί του συνόλου των απαιτήσεων στο τέλος της χρήσης.

✔ Για την απόδειξη ο φορολογούμενος, ότι οι οφειλέτες να έχουν λάβει αποδεδειγμένα γνώση της διαγραφής της οφειλής τους μπορεί να επικαλεστεί κάθε πρόσφορο μέσο, όπως ενδεικτικά: (i) το αποδεικτικό αποστολής συστημένης επιστολής στην τελευταία διαθέσιμη διεύθυνση του οφειλέτη, (ii) το αποδεικτικό επίδοσης εξώδικης επιστολής, (iii) το αποδεικτικό επιτυχημένης αποστολής και ανάγνωσης μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κ.λπ. Σε περίπτωση που ο φορολογούμενος επιχείρησε να γνωστοποιήσει στον οφειλέτη τη διαγραφή, όμως δεν είναι δυνατή η απόδειξη ότι ο οφειλέτης πράγματι έλαβε γνώση της διαγραφής, όπως π.χ. όταν η επιχείρηση δεν έχει στη διάθεσή της επικαιροποιημένα στοιχεία του υπόψη πελάτη, το ποσό της διαγραφείσας απαίτησης αναγνωρίζεται για φορολογικούς σκοπούς.

✔ Το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ εξετάζεται ανά αντισυμβαλλόμενο και όχι ανά απαίτηση, δηλαδή πρέπει το σύνολο των απαιτήσεων από τον ίδιο οφειλέτη να μην υπερβαίνει το ποσό των €300, ανεξάρτητα από το πλήθος των συναλλαγών. Για παράδειγμα σε περίπτωση που υφίσταται καταδικαστική απόφαση κατά οφειλέτη ποσού 3.000 ευρώ και στο πλαίσιο της διαδικασίας εκτέλεσης εισπράχθηκε το ποσό των 2.800 ευρώ, δύναται να διαγραφεί το ανείσπρακτο υπόλοιπο ποσού 200 ευρώ.

✔ Το συνολικό ύψος των απαιτήσεων που διαγράφονται κατ' εφαρμογή σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσοστό 5% επί του συνόλου των απαιτήσεων στο τέλος του φορολογικού έτους, όπως αυτές αποτυπώνονται στα βιβλία (λογιστικά αρχεία) της επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένων και των προς διαγραφή κατά τα ανωτέρω απαιτήσεων μικρής αξίας (έως 300 ευρώ).

Για την καλύτερη κατανόηση, παρατίθεται το ακόλουθο παράδειγμα: Ανώνυμη εταιρεία εμφανίζει σύνολο απαιτήσεων στο τέλος του φορολογικού έτους 100.000 ευρώ. Το σύνολο των ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων αξίας με ΦΠΑ μέχρι 300 ευρώ ανά αντισυμβαλλόμενο ανέρχεται σε 10.000 ευρώ. Από το ποσό των απαιτήσεων ύψους 10.000 ευρώ η εν λόγω εταιρεία δύναται να διαγράψει, κατ' εφαρμογή των διατάξεων της περίπτ. Β' της παραγράφου 4 του άρθρου 26, συνολικό ποσό απαιτήσεων ύψους 5.000 ευρώ (100.000 ευρώ Χ 5%=5.000 ευρώ) καθόσον το συνολικό ποσό των απαιτήσεων μικρής αξίας που διαγράφονται, δεν μπορεί να υπερβαίνει ανά φορολογικό έτος ποσοστό 5% του συνόλου των απαιτήσεων στο τέλος του έτους, συμπεριλαμβανομένων και των προς διαγραφή απαιτήσεων.

✔ Απαιτήσεις για τις οποίες έχει προηγουμένως σχηματισθεί πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων Οι διατάξεις εφαρμόζονται και στην περίπτωση που έχει ήδη σχηματισθεί πρόβλεψη μέχρι την έναρξη ισχύος του άρθρου 15 του ν.4646/2019.Επομένως, στην περίπτωση αυτή το ποσό της ήδη σχηματισθείσας πρόβλεψης δύναται να διαγραφεί, εφόσον έχει προηγουμένως εγγραφεί ποσό που αντιστοιχεί στην οφειλή ως έσοδο και εφόσον οι οφειλέτες έχουν λάβει αποδεδειγμένα γνώση της διαγραφής της οφειλής τους, όπου αυτό είναι δυνατόν, χωρίς να απαιτείται επιπλέον και η ανάληψη όλων των κατά νόμο ενεργειών για την είσπραξή τους. (Ε.2205/2020)

 

14. Διαγραφή με αμοιβαία συμφωνία ή δικαστικό συμβιβασμό

«Απαιτήσεις που διαγράφονται στο πλαίσιο αμοιβαίας συμφωνίας ή δικαστικού συμβιβασμού, ανεξαρτήτως του αν έχει σχηματισθεί σχετική πρόβλεψη, δύνανται να διαγραφούν για φορολογικούς σκοπούς, μη εφαρμοζομένων των διατάξεων, περί ανάληψης όλων των κατά νόμο ενεργειών προκειμένου για τη διαγραφή επισφαλών απαιτήσεων.

Η συγκεκριμένη διαγραφή είναι δυνατή (διενεργείται, δηλαδή, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 22 ΚΦΕ), ακόμα και αν δεν έχει σχηματισθεί πρόβλεψη ή κατά το μέρος που δεν έχει σχηματισθεί πρόβλεψη, διότι θεωρείται ότι εντάσσεται στις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές τις επιχείρησης. Η αναφορά στο άρθρο 22 ΚΦΕ δεν συνεπάγεται την εκ νέου εξέταση των προϋποθέσεων που τίθενται υπό στοιχεία α', β' και γ' του εν λόγω άρθρου, για αυτό και στην περίπτωση γ' της παρ. 4 του άρθρου 26 ΚΦΕ αναφέρεται ότι η έκπτωση διενεργείται «με βάση» και όχι «υπό τις προϋποθέσεις» του άρθρου 22 ΚΦΕ. Εμπίπτουν οι απαιτήσεις για τις οποίες η επιχείρηση δύναται να σχηματίσει πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων με βάση τις διατάξεις του άρθρου 26, ήτοι εξαιρουμένων των απαιτήσεων για τις οποίες δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 26, όπως είναι οι περιπτώσεις της παρ. 2 του άρθρου 26 του ΚΦΕ. [ περιπτώσεις επισφαλών απαιτήσεων κατά των μετόχων ή εταίρων της επιχείρησης με ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής δέκα τοις εκατό (10%) και των θυγατρικών εταιρειών της επιχείρησης με ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής δέκα τοις εκατό (10%), εκτός αν για την αξίωση που αφορά αυτές τις οφειλές υπάρχει εκκρεμοδικία ενώπιον δικαστηρίου ή διαιτητικού δικαστηρίου, ή εάν ο οφειλέτης έχει υποβάλει αίτημα κήρυξης σε πτώχευση ή υπαγωγής σε διαδικασία εξυγίανσης ή σε βάρος του έχει εκκινήσει η διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης. Επίσης, δεν επιτρέπεται ο σχηματισμός προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις που καλύπτονται από ασφάλιση ή οποιαδήποτε εγγυοδοσία ή άλλη ενοχική ή εμπράγματη ασφάλεια ή για οφειλές του Δημοσίου ή των Ο.Τ.Α. ή για εκείνες που έχουν δοθεί με την εγγύηση αυτών των φορέων.] » (Ε.2205/2020)

Επισήμανση

Ο οφειλέτης, του οποίου διαγράφηκε η οφειλή, δηλώνει το ποσό αυτό ως Έσοδο (Κέρδος)

Σύμβαση άφεσης χρέους - Χαρτόσημο

Για τη σύναψη της συμφωνίας άφεσης χρέους δεν απαιτείται κάποιος συγκεκριμένος τύπος. Η κατάρτιση της σύμβασης παρότι δεν καθίσταται υποχρεωτική κατά τον Αστικό Κώδικα, κρίνεται σκόπιμη η υπογραφή και κατάθεσή της στην αρμόδια οικονομική εφορία. Όπως κάθε σύμβαση, έτσι και εδώ για τη σύναψή της πρέπει ο οφειλέτης να αποδεχθεί την παραίτηση του δανειστή, και η πρόταση αυτή προς τον οφειλέτη πρέπει να είναι σαφής και αναμφίβολη. Η σύμβαση αυτή ως αυτοτελής πράξη υπόκειται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Τελών και Χαρτοσήμου σε χαρτόσημο 3% (πλέον 20% ΟΓΑ χαρτοσήμου) εφόσον αναφέρεται σε αστική σχέση και 2% (πλέον 20% ΟΓΑ χαρτοσήμου) εφόσον αναφέρεται σε εμπορική σχέση, κατά τις διακρίσεις των άρθρων 13 παρ. 1α ή 15 παρ. 1α του Κώδικα Χαρτοσήμου. Η υποχρέωση για την καταβολή του τέλους χαρτοσήμου και το βάρος της δαπάνης αυτού, ελλείψει διαφορετικής συμφωνίας, βαρύνει τον οφειλέτη κατά τον Α. Κ. ( Επιστημονική ομάδα της ARTION)

Εν αντιθέσει:

« Επομένως, η απόφαση μιας επιχείρησης να χαρακτηρίσει ένα μέρος των απαιτήσεών της ως ανεπίδεκτων εισπράξεως, είναι μια πράξη που δε χαρτοσημαίνεται, αφού, όπως προαναφέραμε, δεν αποτελεί ούτε άφεση χρέους ούτε συμβιβασμό, αλλά ούτε και δωρεά, για να υπάρξει η ανάλογη φορολογική επιβάρυνση.» (Χαρτοσήμανση διαγραφής απαιτήσεων (Τατιάνα Ψαριανού) )

 

15. Οφειλέτης:  Υποβολή αίτησης σε πτώχευση ή  υπαγωγής στη διαδικασία εξυγίανσης - Σχηματισμός πρόβλεψης

α) « 3. Επίσης, με την ΠΟΛ.1080/2017 εγκύκλιο μας, διευκρινίστηκε ότι σε περίπτωση υποβολής αίτησης για κήρυξη ενός οφειλέτη σε πτώχευση ή για υπαγωγή στη διαδικασία εξυγίανσης σύμφωνα με τον ΠτΚ, σε περίπτωση που ο πιστωτής δεν είχε ήδη σχηματίσει πρόβλεψη για το ποσό της επισφαλούς απαίτησης με βάση τις ενέργειες που είχε αναλάβει κατά το παρελθόν για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης, αυτός μπορεί να σχηματίσει φορολογικά αναγνωρίσιμη πρόβλεψη επισφαλούς απαίτησης, κατά τον χρόνο κατάθεσης της σχετικής αίτησης στο δικαστήριο, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου 26 του Κ.Φ.Ε, πλην της προϋπόθεσης ανάληψης κατάλληλων ενεργειών για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης. ( ΔΕΑΦ Β 1013611 ΕΞ 2021. Επισφαλείς απαιτήσεις - Κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση δικαιώματος είσπραξης)

β) « 6. Κατόπιν των ανωτέρω, παρέχονται οι ακόλουθες οδηγίες ως προς τη φορολογική μεταχείριση επισφαλών απαιτήσεων κατά οφειλετών που είτε έχουν υπαχθεί σε προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης ή έχουν κηρυχθεί σε πτώχευση: (Α) Σχηματισμός προβλέψεων Σε περίπτωση υποβολής αίτησης για κήρυξη του οφειλέτη σε πτώχευση ή για υπαγωγή στη διαδικασία εξυγίανσης σύμφωνα με τον ΠτΚ, σε περίπτωση που ο πιστωτής δεν είχε ήδη σχηματίσει πρόβλεψη για το ποσό της επισφαλούς απαίτησης με βάση τις ενέργειες που είχε αναλάβει κατά το παρελθόν για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης, αυτός μπορεί να σχηματίσει φορολογικά αναγνωρίσιμη πρόβλεψη επισφαλούς απαίτησης, κατά τον χρόνο κατάθεσης της σχετικής αίτησης στο δικαστήριο, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρου 26 του ίδιου νόμου, πλην της προϋπόθεσης ανάληψης κατάλληλων ενεργειών για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης, δεδομένου ότι, με τις διατάξεις του ΠτΚ και ιδίως τα άρθρα 10, 25, 106 και 106α αυτού, θεσπίζεται ειδικό πλαίσιο προστασίας της επιχείρησης από τους πιστωτές τόσο σε περίπτωση αίτησης κήρυξής της σε πτώχευση όσο και σε περίπτωση αίτησης υπαγωγής της σε προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης. Ειδικά σε περίπτωση αίτησης υπαγωγής του οφειλέτη σε προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης, το ποσό της κατά τα ανωτέρω σχηματισθείσας πρόβλεψης επισφαλών απαιτήσεων δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό κατά το οποίο μειώνεται η απαίτηση με βάση την αίτηση υπαγωγής σε διαδικασία εξυγίανσης. Τα ανωτέρω τελούν υπό την επιφύλαξη του περιορισμού που τίθεται στο τελευταίο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 26 του ν.4172/2013 [ « Επίσης, δεν επιτρέπεται ο σχηματισμός προβλέψεων για επισφαλείς απαιτήσεις που καλύπτονται από ασφάλιση ή οποιαδήποτε εγγυοδοσία ή άλλη ενοχική ή εμπράγματη ασφάλεια ή για οφειλές του Δημοσίου ή των Ο.Τ.Α. ή για εκείνες που έχουν δοθεί με την εγγύηση αυτών των φορέων.» ] . Σε περίπτωση που το ποσό της απαίτησης για το οποίο σχηματίσθηκε η πρόβλεψη τελικά εισπραχθεί, η σχηματισθείσα πρόβλεψη θα ανακτηθεί άμεσα με τη μεταφορά του σχετικού ποσού στα κέρδη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 3 του άρθρου 26 του ν.4172/2013. ( ΠΟΛ.1080/2017)

Άρα μπορεί η Επιχείρηση, να σχηματίσει φορολογικά αναγνωρίσιμη πρόβλεψη, κατά τον χρό­νο κατάθεσης της σχετικής αίτησης ( πτώχευσης ή υπαγωγής στη διαδικασία εξυγίανσης) του οφειλέτη στο δικαστή­ριο, χωρίς να απαιτείται η ανάληψη κατάλληλων ενεργειών για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης.

 

16. Οφειλέτης:  Επικύρωση από το πτωχευτικό δικαστήριο της συμφωνίας εξυγίανσης - Διαγραφή απαιτήσεων

α) «  Σε περίπτωση επικύρωσης από το πτωχευτικό δικαστήριο της συμφωνίας εξυγίανσης η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη μείωση των απαιτήσεων των πιστωτών έναντι της επιχείρησης και εφόσον, πριν από την επικύρωσή της, δεν είχε σχηματισθεί πρόβλεψη για το ποσό της επισφαλούς απαίτησης που μειώνεται βάσει της συμφωνίας (ή είχε σχηματισθεί μικρότερη πρόβλεψη), οι πιστωτές, οι απαιτήσεις των οποίων καλύπτονται από τη συμφωνία, μπορούν να διαγράψουν οριστικά το μέρος της απαίτησης που καλύπτεται από τη συμφωνία και να εκπέσουν το σχετικό ποσό από τα ακαθάριστα έσοδα του φορολογικού έτους εντός του οποίου επικυρώνεται η συμφωνία εξυγίανσης από το πτωχευτικό δικαστήριο με βάση τις διατάξεις του άρθρου 22 του ν.4172/2013. Ως προς το ποσό της μείωσης που καλύπτεται από τις ήδη σχηματισμένες προβλέψεις εφαρμόζονται οι διατάξεις της παρ. 3 του άρθρου 26 του ν.4172/2013. Ομοίως, δύναται να διαγραφεί οριστικά, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 22 του ν.4172/2013, το μέρος της απαίτησης κατά πτωχής εταιρείας που δεν ικανοποιήθηκε από την πτωχευτική περιουσία, σε περίπτωση που η επιχείρηση δεν είχε σχηματίσει προηγουμένως πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων για το ποσό αυτό. Τα παραπάνω ισχύουν και για το μέρος της διαγραφείσας απαίτησης που αφορά στο ποσό του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, το οποίο η επιχείρηση απέδωσε στο Δημόσιο χωρίς ωστόσο να το εισπράξει από τον πελάτη της, εφόσον από τις διατάξεις του ν.2859/2000 δεν παρέχεται η δυνατότητα μείωσης της φορολογητέας αξίας και επιστροφής του Φ.Π.Α. που αναλογεί στις σχετικές πράξεις (σχετ. η ΠΟΛ.1113/2015 εγκύκλιος)». (ΠΟΛ.1080/2017)

β) «5. Επίσης, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, με την αριθ. 168/2007 γνωμοδότησή του, η οποία έγινε αποδεκτή από τον Υφυπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, έκρινε ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις της περ. ι' της παρ. 3 του άρθρου 28 του ν. 2238/1994 (προϊσχύων Κ.Φ.Ε.), ως εισόδημα από εμπορικές επιχειρήσεις νοείται το προκύπτον από την άσκηση, μεταξύ άλλων, ατομικής ή εταιρικής επιχείρησης κέρδος, το οποίο (κέρδος) συνιστά και το χαρακτηριστικό γνώρισμα του φορολογητέου εισοδήματος. Κατά συνέπεια, το ποσό το οποίο ωφελείται εταιρεία από τη μείωση των απαιτήσεων των πτωχευτικών πιστωτών στα πλαίσια συμφωνίας πτωχευτικού συμβιβασμού με βάση τις διατάξεις των άρθρων 600 έως 609 του Εμπορικού Νόμου, δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα, διότι δεν συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του εισοδήματος το οποίο προκύπτει από άσκηση εμπορικής δραστηριότητας, και περαιτέρω, δεν εμπίπτει στις διατάξεις της περ. ι' της παρ. 3 του άρθρου 28 του ν. 2238/1994, καθόσον ο πτωχευτικός συμβιβασμός δεν θεωρείται παραίτηση της πιστώτριας επιχείρησης από την είσπραξη χρέους μέσα στα πλαίσια της επαγγελματικής τους συνεργασίας. ...

Ως εκ τούτου το ποσό το οποίο ωφελείται επιχείρηση από τη διαγραφή υποχρεώσεών της, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 99 του ΠτΚ δεν αποτελεί φορολογητέο εισόδημα κατά το χρόνο διαγραφής τους και θα πρέπει να εμφανιστεί σε ειδικό αποθεματικό. Περαιτέρω, με την παρούσα γίνεται δεκτό ότι για το εν λόγω αποθεματικό σε περίπτωση διανομής ή κεφαλαιοποίησής του δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της παρ.1 του άρθρου 47 του ν.4172/2013, δεδομένου ότι το ποσό της υπόψη ωφέλειας δεν εμπίπτει στην έννοια του εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα. Τα αναφερόμενα στο προηγούμενο εδάφιο έχουν εφαρμογή και σε περίπτωση που το νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα ή φυσικό πρόσωπο που ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα τηρεί απλογραφικά βιβλία, όπου το ποσό της ως άνω ωφέλειας παρακολουθείται εξωλογιστικά. ( Ε.2164/2020 Η ωφέλεια που προκύπτει υπέρ επιχείρησης από τη διαγραφή υποχρεώσεων της στο πλαίσιο της προπτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης των άρθρων 99 επ. του Πτωχευτικού Κώδικα δεν συνιστά εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα  )

 

17. Διαγραφή απαιτήσεων όταν αυτές έχουν ξεπεράσει τα πέντε έτη ( όριο παραγραφής σύμφωνα με τον Α.Κ ) και η Επιχείρηση δεν έχει προβεί στις «έχουν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες  για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης»

Σύμφωνα με το άρθρο 250 του Αστικού Κώδικα - Πενταετής παραγραφή

« Σε πέντε χρόνια παραγράφονται οι αξιώσεις:

1. των εμπόρων, των βιομηχάνων και των χειροτεχνών, για εμπορεύματα που χορήγησαν, για την εκτέλεση εργασιών και για την επιμέλεια υποθέσεων άλλων, καθώς και για τις δαπάνες που έκαναν·...

16. των κάθε είδους μισθωμάτων·...

18. των προσώπων στα οποία παρέχεται εργασία, για τις προκαταβολές τους έναντι των αξιώσεων από την παροχή της...........»

Σημειώνεται ότι αφενός το άρθρο 26 του ν. 4172/2013, δεν κάνει καμία αναφορά στην περίπτωση αυτή και αφετέρου νομικά μπορεί να γίνει η είσπραξη των απαιτήσεων αυτών με άλλες διαδικασίες ( π.χ «Αδικαιολόγητος πλουτισμός» (άρθρο  904 Α.Κ))  .

.....................

«Ωστόσο η φορολογική αναγνώριση της πρόβλεψης ως αναφέρθηκε εξαρτάται μόνο από το εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται συγκεκριμένα στο άρθρο 26 του ΚΦΕ και της Απόφασης ΠΟΛ.1056/2015 και στις οποίες σαφώς παραπέμπουν οι διατάξεις του άρθρου 23 του Κ.Φ.Ε. και οι οδηγίες της Απόφασης ΠΟΛ.1113/2015.» (ΔΕΔ Α 1773/2021 )

Κατά την άποψή μου, ακόμα και αν οι κατάλληλες ενέργειες  για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξης, γίνουν μετά την πάροδο της πενταετίας, η «Πρόβλεψη» πρέπει να αναγνωριστεί.

 

18. Επιχειρήσεις με ειδικό τρόπο σχηματισμού προβλέψεων επισφαλών απαιτήσεων

✔ Οι τράπεζες μπορούν να εκπίπτουν προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων σε ποσοστό ένα τοις εκατό (1%) επί του ποσού του ετήσιου μέσου όρου των πραγματικών χορηγήσεων,

✔ Οι εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης μπορούν να εκπίπτουν προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων σε ποσοστό μέχρι δύο τοις εκατό (2%) επί του συνολικού ύψους μισθωμάτων

✔ Οι εταιρείες παρακτορείας επιχειρηματικών απαιτήσεων (factoring) μπορούν να εκπίπτουν μέχρι ενάμιση τοις εκατό (1,5%) επί του μέσου ετήσιου ύψους των ποσών που ο φορέας έχει προεξοφλήσει έναντι απαιτήσεων που έχει αναλάβει να εισπράξει από εξαγωγική δραστηριότητα χωρίς δικαίωμα αναγωγής, καθώς και μέχρι ένα τοις εκατό (1%) επί του μέσου ετήσιου ύψους των ποσών των προεξοφλήσεων έναντι απαιτήσεων με δικαίωμα αναγωγής.

✔ Στις επιχειρήσεις επαγγελματιών πρακτόρων παιχνιδιών πρόγνωσης της εταιρείας «Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου Α.Ε.» (Ο.Π.Α.Π. Α.Ε.) παρέχεται η δυνατότητα έκπτωσης για τις πραγματοποιούμενες πωλήσεις τους, ποσοστού με κλίμακα ενάμισι τοις εκατό (1,5%) για αξίες μέχρι 500.000 ευρώ και ένα τοις εκατό (1%) για αξίες από 500.001 έως 1.000.000 ευρώ, ως ποσό πρόβλεψης επισφαλών απαιτήσεων. Για τον υπολογισμό της ως άνω έκπτωσης δεν προσμετρώνται οι πραγματοποιούμενες πωλήσεις από τυχερά παίγνια μέσω παιγνιομηχανημάτων που αδειοδοτήθηκαν με τις διατάξεις του άρθρου 39 του ν. 4002/2011 (Δείτε και την Ε.2087/2019 ).

 

19. Επισφαλείς Απαιτήσεις - Τεχνητή διευθέτηση

« Επειδή εν προκειμένω, η προσφεύγουσα στην ουσία παραιτήθηκε από τις απαιτήσεις που είχε έναντι των δύο εταιρειών-οφειλετών της με αντάλλαγμα την αύξηση της συμμετοχής της στο μετοχικό κεφάλαιο αυτών. Επειδή μόλις λίγες ημέρες μετά την εγγραφή των συμμετοχών στα βιβλία της, προέβη σε πώληση αυτών σε τιμή χαμηλότερη της ονομαστικής αξίας των μετοχών των εταιρειών, γεγονός που στερείται εμπορικής ουσίας και δε συνάδει με μια φυσιολογική επιχειρηματική συμπεριφορά. Επειδή με την παρούσα κρίνεται ότι, διά των συγκεκριμένων κινήσεων, η προσφεύγουσα διέγραψε έμμεσα επισφαλείς απαιτήσεις της, χωρίς να έχει προηγουμένως προβεί σε κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξής τους, κατά τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 26 του ν. 4172/2013 και της ΠΟΛ.1056/2015. Επειδή ακόμη και αν οι συγκεκριμένες κινήσεις υποδείχτηκαν από τη δανείστρια Τράπεζα ....., η προσφεύγουσα παραμένει μία ανεξάρτητη οντότητα, υπεύθυνη για τις ενέργειές της έναντι της Φορολογικής Διοίκησης. Επειδή εν απουσία της εν λόγω ρύθμισης, ήτοι σε περίπτωση που η προσφεύγουσα αναγνώριζε απευθείας ζημιά από διαγραφή επισφαλών απαιτήσεων, αυτή δε θα ήταν φορολογικά αναγνωρίσιμη, δεδομένου ότι δεν είχαν αναληφθεί οι κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση του δικαιώματος είσπραξής τους. Επειδή με βάση τα ανωτέρω, ορθώς ο έλεγχος δεν αναγνώρισε την επίμαχη ζημιά από πώληση συμμετοχών. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας απορρίπτεται ως αβάσιμος.» (ΔΕΔ Α 4450/2021)

 

20. Σχετικές βασικές αποφάσεις και αρθρογραφία

α) Βασικές αποφάσεις

✍ ΠΟΛ.1056/2.3.2015 - Φορολογική μεταχείριση των προβλέψεων για απόσβεση επισφαλών απαιτήσεων μετά την έναρξη ισχύος των διατάξεων του νέου Κ.Φ.Ε. (ν.4172/2013)

✍ ΠΟΛ.1080/2017 - Διευκρινίσεις αναφορικά με την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 26 του ν.4172/2013 σε περίπτωση κήρυξης του οφειλέτη σε πτώχευση ή υπαγωγής αυτού σε προπτωχευτική διαδικασία εξυγίανσης

✍ Ε.2205/2020 - Παροχή οδηγιών σχετικά με την για τη φορολογική μεταχείριση των επισφαλών απαιτήσεων.

✍ ΔΕΑΦ Β 1013611 ΕΞ 2021 - Επισφαλείς απαιτήσεις - Κατάλληλες ενέργειες για τη διασφάλιση δικαιώματος είσπραξης

✍ Ε.2087/2019 - Κοινοποίηση των διατάξεων του άρθρου 234 του ν.4610/2019 (ΦΕΚ Α' 70) Πρόβλεψη επισφαλών απαιτήσεων για Πρακτορεία ΟΠΑΠ

✍ ΔΕΔ Α 1881/2020 - Διαγραφή επισφαλών απαιτήσεων: δικαίωμα και όχι υποχρέωση ο προηγούμενος σχηματισμός σχετικής πρόβλεψης. Ο χρόνος διαγραφής μπορεί να έπεται του χρόνου που εξαντλήθηκαν τα ένδικα μέσα, εφόσον συνεχίζουν οι ενέργειες που στοχεύουν στην διαπίστωση ύπαρξης περιουσιακών στοιχείων για την είσπραξη της απαίτησης

✍ ΔΕΔ Α 925/2021 - Από τις διατάξεις του άρθρου 26 του ν. 4172/2013 δεν απαγορεύεται η διενέργεια πρόβλεψης για επισφαλείς απαιτήσεις οι οποίες κατέστησαν επισφαλείς κατά τα προηγούμενα έτη –

✍ ΔΕΔ Α 1773/2021 - Προβλέψεις επισφαλών απαιτήσεων - Οι διατάξεις του ΚΦΕ δεν απαγορεύουν την διενέργεια πρόβλεψης για επισφαλείς απαιτήσεις που κατέστησαν επισφαλείς σε προηγούμενα έτη ήτοι δεν καθορίζουν τον χρόνο σχηματισμού της πρόβλεψης - Κατάλληλες νομικές ενέργειες - Προϋποθέσεις αναγνώρισης της δαπάνης

✍ ΔΕΔ Α 4450/2021 - Ζημιά από πώληση συμμετοχών, ενδοομιλικές συναλλαγές, λογιστικές διαφορές, τεχνητή διευθέτηση

β) Αρθρογραφία

✍ Λογιστική και φορολογική μεταχείριση των σχηματισμένων προβλέψεων, για απόσβεση επισφαλών απαιτήσεων. (Άρθρο 26 ν. 4172/2013-Κ.Φ.Ε.) [ΣΟΛ ΑΕΟΕ - Κωνσταντίνα Γιαννοπούλου ]

✍ Απομείωση εμπορικών απαιτήσεων (Πολύκαρπος Γιώτης )

✍  Διαγραφή εμπορικών απαιτήσεων ( Πολύκαρπος Γιώτης)

✍ Η απομείωση εμπορικών απαιτήσεων - Λογιστική και φορολογική βάση (Πολύκαρπος Γιώτης)

✍ Η λύση και εκκαθάριση πελάτη με νομική μορφή Α.Ε., δεν αποτελεί στοιχείο που να δικαιολογεί από μόνο του την φορολογική έκπτωση της διαγραφείσας απαίτησης,- ΣΟΛ Α.Ε.

✍ Διακοπή παραγραφής - Οριστική διαγραφή απαιτήσεων - Σύμβαση άφεσης χρέους (ΑΡΤΙΟΝ)

✍ Χαρτοσήμανση διαγραφής απαιτήσεων (Τατιάνα Ψαριανού)

Πηγή: elte.org.gr

Μετά από το έργο που ανέλαβε ειδική ομάδα εργασίας, το CEAOB υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκθεση, η οποία περιέχει μια σειρά εισηγήσεων με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας του ελέγχου στην ΕΕ.

Η έκθεση περιέχει ένα σύνολο των κάτωθι βασικών προτεραιοτήτων που προσδιορίζονται από τα μέλη του CEAOB.

• Το CEAOB να συσταθεί ως φορέας με ενισχυμένες εξουσίες και πόρους για την εκτέλεση μιας σειράς ρυθμιστικών καθηκόντων, συμπεριλαμβανομένης, για παράδειγμα, της σύνταξης Ρυθμιστικών Τεχνικών Προτύπων που εάν εγκριθούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα είναι δεσμευτικά για τα μέλη της και για άλλα σχετιζόμενα μέρη.
• Ένα ενιαίο σύνολο ελεγκτικών προτύπων που θα εγκριθούν από την ΕΕ μέσω μιας διαδικασίας που θα αναθέσει ρόλο στο CEAOB. Τα πρότυπα αυτά θα εφαρμοστούν σε ολόκληρη την ΕΕ, με τη δυνατότητα για τα μεμονωμένα κράτη μέλη να εμπλουτίσουν αυτά τα πρότυπα, όπου είναι απαραίτητο ή σκόπιμο.
• Πρόβλεψη νόμου για τη δημοσίευση και τη διαβίβαση δεδομένων και πληροφοριών που σχετίζονται με ρυθμιστικές/εποπτικές δραστηριότητες και την άρση των εμποδίων στη μεταφορά αυτή.
• Διευκρίνιση σχετικά με τις αρμοδιότητες και τον κανονισμό των Επιτροπών Ελέγχου, συμπεριλαμβανομένων των αρμοδιοτήτων των εθνικών αρμόδιων αρχών σε αυτές.
• Αποσαφήνιση και ρητή νομική υποστήριξη για επαρκείς πόρους για τις αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές.
• Επαρκείς και εναρμονισμένες εξουσίες για τις αρμόδιες εθνικές εποπτικές αρχές.
• Εναρμόνιση μέσω αναθεώρησης και κατά περίπτωση μείωσης των επιλογών των κρατών μελών στην ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Η έκθεση περιέχει έναν περαιτέρω κατάλογο προτάσεων που καλύπτει την εγγραφή ελεγκτών τρίτων χωρών, τη νομοθετική ρύθμιση των ελεγκτικών εταιρειών του δικτύου καθώς και των θυγατρικών, τους κανόνες για μη ελεγκτικές υπηρεσίες, τις εκθέσεις διαφάνειας των ελεγκτικών εταιρειών και την αφομοίωση και έκδοση  εκθέσεων παρακολούθησης της αγοράς ελέγχου.

Επίσης, η έκθεση παραθέτει περιοχές στις οποίες περαιτέρω έρευνα μπορεί να παρέχει δεδομένα για την υποστήριξη μελλοντικών νομοθετικών προτάσεων και περιλαμβάνουν:

• Δήλωση ευθύνης για εσωτερικούς ελέγχους από διευθυντές/οικονομικούς διευθυντές και έκθεση ελέγχου των ελεγκτών σχετικά με μια τέτοια δήλωση.
• Οι μη ελεγκτικές υπηρεσίες να ορίζονται με βάση το τι είναι επιτρεπτό («λευκή λίστα») αντί για το τι δεν επιτρέπεται («μαύρη λίστα»).
• Απαιτήσεις για τη διακυβέρνηση των ελεγκτικών εταιρειών όσον αφορά τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας και της κατάλληλης εστίασης σε θέματα όπως η διαχείριση κινδύνων και η απάτη.
• Σχέδια για συστημικά σημαντικές ελεγκτικές εταιρείες.
• Κοινοί έλεγχοι.
• Η σχέση μεταξύ ανταγωνισμού και ποιότητας ελέγχου.

Το CEAOB υπέβαλε την έκθεση στο πλαίσιο της επανεξέτασης του πλαισίου εταιρικής αναφοράς της ΕΕ που ξεκίνησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 2021 και σύμφωνα με τις αρμοδιότητες του CEAOB να παρέχει ειδικές συμβουλές στην Επιτροπή για θέματα που σχετίζονται με την εφαρμογή του Κανονισμού και της Οδηγίας  ΕΕ για θέματα ελέγχου. Το CEAOB έχει δεσμευτεί πλήρως να συνεργαστεί με την Επιτροπή για την περαιτέρω ανάπτυξη των προτάσεων που περιέχονται στην έκθεση, με σκοπό να είναι σε θέση να τις εφαρμόσει όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρεθεί στη διαδικασία σύνταξης της σχετικής νομοθεσίας.

Η έκθεση CEAOB επικεντρώνεται στον Κανονισμό και την Οδηγία της ΕΕ για τα θέματα ελέγχου. Το CEAOB αναγνωρίζει επιπλέον ότι θα πρέπει επίσης να εξεταστεί ο ρυθμιστικός αντίκτυπος της Οδηγίας για την Έκθεση Εταιρικής Βιωσιμότητας στην ισχύουσα νομοθεσία για τον έλεγχο και ότι μπορεί να περάσει αρκετός καιρός μέχρι να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη σύνταξη νομοθεσίας για νέα μεταρρύθμιση του Κανονισμού και της Οδηγίας για τα θέματα ελέγχου. Το CEAOB θα συνεχίσει να εντοπίζει ευκαιρίες για τη βελτίωση της ποιότητας του ελέγχου, είτε στο υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο είτε μέσω περαιτέρω πιθανών τροποποιήσεων και προσβλέπει στη συνεχιζόμενη συνεργασία του με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε αυτό το σημαντικό έργο.

 

Ο Πρόεδρος της ΕΛΤΕ    

Παναγιώτης  Γιαννόπουλος